Ringgit: Nangungunang Pera ng Southeast Asia

Mula noong ika-apat na quarter ng nakaraang taon, ang Malaysian Ringgit ay naging pinaka-mahusay sa mga pera sa Timog Silangang Asya, at nanguna sa palitan laban sa US dollar sa halos lahat ng panahon. Ang matagal na trade surplus ng Malaysia, ang dalawang benepisyo ng pag-export ng teknolohiya at enerhiya, matatag na patakarang pananalapi, at patuloy na pagpasok ng kapital ang pangunahing dahilan kung bakit mas mahusay ang Ringgit kaysa ibang mga pera sa rehiyon.

Pagganap ng Ringgit at iba pang pera sa Timog Silangang Asya mula 2025

Una, mula sa pananaw ng interest rate:

Ang policy rate ng Ringgit (2.75%) ay hindi mataas kumpara sa iba pang bansa sa Timog Silangang Asya, ngunit ito ay matatag. Sa ika-anim na sunod na beses, hindi binago ng Bank Sentral ng Malaysia ang overnight policy rate na 2.75% sa pinakahuling pulong nitong Hulyo. Ang mga subsidiya sa gasolina at pagkain ng Malaysia ay nagpapababa ng imported inflation, kung saan ang CPI ng bansa sa 2026 ay nasa pagitan ng 1.4%-2.0%, na mas mababa kaysa sa mataas na inflation katulad ng sa Pilipinas at Indonesia, kaya hindi kailangang agresibong magtaas o magbaba ng interest rate ang Bank Sentral ng Malaysia.

Relatibong matatag ang CPI ng Malaysia

Sa mga pera sa rehiyon, mas matatag ang Malaysia kumpara sa Indonesia at Pilipinas, at nalalamangan pa ang Thailand sa interest rate spread. Ang mahinang pag-unlad ng ekonomiya ng Thailand at masyadong mababang interest rate ay nagdulot ng tuloy-tuloy na paglabas ng kapital, dahilan kung bakit mas malaki ang depreciation nila kaysa Singapore, Malaysia, at Vietnam. Mataas ang rate ng Indonesia (5.75%) at Pilipinas (4.75%) na ginagamit lamang upang protektahan ang currency, ngunit hindi nareresolba ang kakulangan sa fiscal at trade, kaya tuloy-tuloy pa rin ang depreciation. Ang Singapore (na sumusunod sa US Treasury yield) at Vietnam (4.5%) ay may neutral na interest rate at mahigpit na kontrol sa foreign exchange, kaya napakababa ng volatility, at bahagyang mahina lamang.

Mula sa pananaw ng balance of payments:

Una, mas pinalawak ang import at export trade surplus ng Malaysia. Ang Malaysia lamang sa ASEAN ang may parehong surplus sa semiconductors at enerhiya, kaya ito ang pangunahing pundasyon ng exchange rate ng Ringgit. Sa unang limang buwan ng 2026, umabot sa 132.8 bilyong Ringgit ang trade surplus, samantalang ang Thailand, Pilipinas, at iba pa ay laging may deficit.

Sa detalyadong tingin, ang export ng electronic at electrical (44% ng kabuuang export), at pagtaas ng AI chips/packaging at testing orders ay nagdulot ng mas maraming dollar inflow; bilang net exporter ng krudo at natural gas, positibo ang correlation ng Ringgit sa presyo ng langis. Kapag ang Brent ay lampas $85/barrel, makabuluhang tumataas ang kita mula sa energy export.

Import, Export, at Trade Surplus ng Malaysia

Pangalawa, tuloy-tuloy ang pagpasok ng foreign capital sa Malaysia: Sa unang quarter, net FDI inflow ay umabot sa 22.8 bilyong Ringgit, kung saan patuloy ang pagpasok ng dayuhang pondo na sumusuporta sa bonds at stock market ng bansa; 10-year government bond yield ay 3.12%, malinaw ang carry advantage kumpara sa ibang bansa na mababa ang inflation sa Timog Silangang Asya. Sa katapusan ng Hunyo, ang foreign exchange reserves ay $132.6 bilyon, sapat na pantakip sa short-term foreign debt, at walang panganib ng sovereign rating downgrade.

Mula sa pananaw ng polisiya:

Una, patuloy na fiscal consolidation para bawasan ang panganib ng soberanya: Ang fiscal deficit ay bumaba mula 4.1% ng GDP sa 2024 patungong 3.5% sa 2025, at target na mas paliitin pa sa 2026. Ipinatupad ang "Fiscal Responsibility Act" para limitahan ang government debt ceiling, tuloy-tuloy ang pagbawas sa deficit, at napapanatili sa ilalim ng 60% ang utang. Ang estruktura ng gastusin sa gobyerno ay na-optimize: tinapyasan ang mga hindi epektibong subsidiya, tinuon ang suporta sa investments sa semiconductor, bagong enerhiya, data center, at pinalawak ang kakayahan sa long-term export income.

Pangalawa, foreign exchange management policy: counter-cyclical adjustment, nililimitahan ang sobrang galaw ng Ringgit exchange rate. Kapag may managed floating exchange rate system, muling ipinatupad ang polisiya ng compulsory repatriation ng overseas income (muling sinimulan noong 2026), hindi pwedeng matagalang itago ng mga negosyo ang dollar sa overseas account, kaya lumalaki ang dollar supply sa merkado, at nasusuportahan ang Ringgit mula sa supply side. Kung tataas ang rate hike expectation ng Federal Reserve at bumilis ang pagtaas ng USD/MYR, puwedeng direktang makialam ang Bank Sentral ng Malaysia sa merkado, ipagbili ang dollar reserves at bumili ng Ringgit, pigilan ang malalaking speculative short positions sa Ringgit, at gawing mas maamo ang fluctuation; kung sobra naman ang pag-appreciate ng Ringgit, hindi nila ito agresibong pinapaboran upang hindi mabigla ang export sector.

Sa pangkalahatan, namumukod-tangi ang Ringgit sa mga pera ng Timog Silangang Asya dahil sa matatag at kaakit-akit na policy rate; matagalang trade at capital surplus; at matatag na fiscal at foreign exchange management policies.

Sa pananaw para sa ikalawang kalahati ng taon, bagamat mananatiling mataas ang interest rate ng Federal Reserve, may konting pressure sa Ringgit, ngunit sa kalagayan ng tuloy-tuloy na dalawahang surplus sa current at capital account, nananatiling malakas ang langis at semiconductor export, kaya may offsetting effect ito, at parehong mahina ang pwersa ng appreciation at depreciation. Inaasahan na mananatiling matatag ang policy rate ng Ringgit, at mananatiling nasa range ang palitan, na naglalaro sa 3.9-4.2 laban sa US dollar.