Burzliwy sierpień: Besant interweniuje, polityczne karty zostają po cichu odkryte

Sierpień powinien być sezonem martwym dla rynku, lecz przerodził się w głęboką demonstrację sygnałów politycznych.

Amerykański Sekretarz Skarbu Scott Bessent kolejno interweniował zarówno na rynku USD/JPY, jak i na długim końcu obligacji USA, przekazując inwestorom jednoznaczną informację: władze mogą zdecydować się na dewaluację waluty, lecz nie dopuszczą do załamania rynku obligacji. To stanowisko całkowicie przeformułowało logikę pozycjonowania inwestorów; złoto, bitcoin oraz metale stały się w centrum uwagi, a narracja wokół sztucznej inteligencji przyspiesza zmianę z "okresu budowy" na "okres zastosowań". Partner Goldman Sachs, Mark Wilson, nazwiał te wydarzenia „poważnym sekwencją sierpniowych zdarzeń”.

Według Wilsona, interwencja Bessenta była najważniejszym punktem politycznym tego miesiąca. Najpierw zainterweniował na rynku USD/JPY, zaraz potem uruchomił operacje repo na długim końcu obligacji USA — tzw. "twist" — oraz podjął działania zwiększające pojemność bilansów banków i ograniczające rozmiar bilansu Fed, pokazując, jak szerokie pozostają możliwości interwencji. Zespół ds. stóp procentowych Goldman Sachs podkreśla, że operacje repo mogą poprawić podaż i popyt na długim końcu, lecz nie rozwiązują fundamentalnych przyczyn wzrostu globalnych (nie tylko amerykańskich) długoterminowych rentowności.

Reakcja rynku na ten sygnał polityczny była szybka i bezpośrednia. W ostatnich dziesięciu dniach inwestorzy okazali wyraźny niepokój z powodu zbyt małego zaangażowania w „aktywna przechowywania wartości”; złoto, bitcoin i metale wróciły do serca każdej rozmowy inwestycyjnej.

W tym samym czasie, wartość rynkowa Nvidia wzrosła w jeden dzień o prawie 500 miliardów dolarów, ETF software IGV zanotował najlepszy jednodniowy wzrost od dwudziestu lat, ale po wyłączeniu akcji związanych z AI indeks S&P 500 spadł tego dnia o 0,7%. Rozpiętość rynku była wyjątkowa w obecnym stuleciu — dwie skrajnie różne narracje funkcjonują równolegle na tym samym rynku.

Karty polityczne: rzeczywiste znaczenie „twist” Bessenta

Wzrost rentowności długoterminowych obligacji to jawne ryzyko dla wydłużonej hossy akcji, zwłaszcza na tle powszechnego pogorszenia finansów gospodarek rozwiniętych. Seria interwencji Bessenta oznacza ważny punkt zwrotny w polityce.

Mark Wilson podkreśla, że „twist” Bessenta i inne ostatnie działania polityczne przekazują kluczową informację: koordynacja polityki Fed i Departamentu Skarbu stała się bardziej jawna, a władze zrobią wszystko, by podtrzymać wzrost nominalny. To nie jest kwestia kilku miliardów dolarów repo obligacji — problem zadłużenia nie zmienia się — lecz funkcja reakcji polityki stała się wyraźna: oficjele przed załamaniem rynku obligacji zdecydują się na deprecjację waluty.

Zespół ds. stóp procentowych Goldman Sachs wyjaśnia, że operacje repo mogą marginalnie poprawić podaż i popyt na długim końcu, ale fundamentalny powód wzrostu globalnych rentowności — arytmetyka finansowa krajów rozwiniętych — nie uległa zmianie. Niemniej, znaczenie tych interwencji dla pozycjonowania inwestorów jest znacznie większe niż ich wymiar techniczny: oficjele dają inwestorom do zrozumienia, że wzrost nominalny będzie wspierany polityką, a ci, którzy mają za mało „aktywów przechowujących wartość”, pozostają w tyle względem rynku.

Wilson stwierdza, że w ostatnich dziesięciu dniach logika inwestowania w złoto, bitcoin i metale powróciła do centrum dialogu rynkowego, co jest bezpośrednią konsekwencją sygnału politycznego.

Wzrost nominalny: makronarracja wydatków kapitałowych Nvidia i AI

Cel polityczny interwencji Bessenta jest jasny — podtrzymać silny wzrost nominalny USA. Wilson podkreśla, że nie ma podmiotu lepiej oddającego tę narrację niż Nvidia.

Goldman Sachs, po imponujących wynikach kwartalnych Nvidia, podwyższył prognozę jej przychodów w 2028 roku do 955 miliardów dolarów, o 1,65 mld USD więcej niż wcześniej — to tak, jakby w jedną noc wykreowano firmę wielkości Mercedes-Benz lub BP (według przychodów).

Jeszcze bardziej uderzające jest to, że Goldman Sachs przewiduje wzrost przychodów Nvidia o 543 miliardy dolarów w ciągu dwóch lat (z 412 mld USD w 2026 roku do 955 mld USD w 2028 roku), co odpowiada sumie przychodów dwóch największych przedsiębiorstw Europy — Volkswagen i Shell.

W tym samym czasie emisja obligacji inwestycyjnych w sierpniu osiągnęła rekordowe poziomy, znaczący wkład wnosiły tzw. hyperscalers (gigantyczne firmy chmurowe). Nvidia ogłosiła powstanie sojuszu finansowego o wartości 500 mld USD, gwarantującego wartość rezydualną GPU, co ma o wiele głębsze znaczenie: oznacza standardyzację specyfikacji i pojemności obliczeniowej, eliminację barier finansowania hamujących wzrost oraz skuteczne obniżenie kosztów kapitałowych największych budowniczych infrastruktury AI.

Zwrot w narracji AI: od "budowy" do "zastosowań"

Dwie firmowe publikacje podkreślają przejście AI do nowego etapu rozwoju.

19 sierpnia, kurs Moderna wzrósł o 175% w ciągu jednego dnia — to największy jednodniowy wzrost w historii komponentów S&P 500, po publikacji rezultatów badań nad spersonalizowaną szczepionką zapobiegającą nawrotom czerniaka, co potwierdza możliwość skutecznego, zindywidualizowanego leczenia raka.

Tego samego dnia Stripe ogłosiło przejęcie OpenRouter, pisząc w liście do udziałowców: "Uznaliśmy, że 1 stycznia wyznacza początek osobliwości... dostrzegliśmy poważny punkt zwrotny w długoterminowych trendach... Obietnica i zbiorowa nadzieja związana z AI polega na tym, że przyniesie ona większy dobrobyt materialny i obfitość."

Mark Wilson uważa, że te dwa komunikaty wyraźnie pokazują przejście AI z etapu "budowy" do etapu "użyteczności". AI przestaje być tylko chatbotem; aplikacje pokroju Moderna oraz Stripeowa wizja „osobliwości” nie są już tylko science fiction.

Uwaga rynku przenosi się z beneficjentów fazy budowy AI (pamięci, półprzewodniki, hardware) na prawdziwych beneficjentów etapu wdrożenia AI — firmy, których kursy jeszcze nie odzwierciedlają tej zmiany.

Pęknięcie rynku: dwie narracje, jeden rynek

Mimo że powyższe wydarzenia sugerują pozytywny obraz rynku, zarządzanie ryzykiem w sierpniu wcale nie było łatwe.

• Po publikacji wyników Nvidia jej wartość rynkowa wzrosła w jeden dzień o prawie 500 mld USD, a następnego dnia straciła ok. 250 mld USD;

• ETF IGV odnotował najlepszy jednodniowy wzrost od dwudziestu lat;

• Jednakże, tego dnia rozpiętość rynku była wyjątkowo niska — w tym stuleciu tylko raz liczba spółek rosnących podczas wzrostu S&P 500 o >60 punktów bazowych była tak mała.

• „S&P 500 bez AI” spadł tego dnia o 0.7%; skonstruowany przez Goldman Sachs portfel „AI wygrani vs AI ryzyko” spadł o 3%.

Według Marka Wilsona, imponujący wzrost przychodów Nvidia prawdopodobnie pochłania wydatki innych sektorów; tak jak wyniki Salesforce pokazują, oprogramowanie samo też stanie się kluczowym beneficjentem AI w wybranych obszarach.

Pozycjonowanie wokół ekspozycji na AI i przewidywanie jej wpływu niewątpliwie stało się trudniejsze — oprogramowanie nadal ma znaczący udział po stronie krótkiej 12-miesięcznego czynnika momentum Goldman Sachs, ale po stronie długiej w 3-miesięcznym czynniku momentum jego waga jest podobna. Wysoka korelacja między AI wygranymi a czynnikiem momentum w czerwcu i lipcu oznacza, że oczyszczenie pozycji konsensusowych może potrwać dłużej niż przewidywano i ogólna ekspozycja może zostać zmniejszona.

Podsumowując, Wilson uważa, że całość sierpniowych wydarzeń wskazuje na jeden kierunek: rządy będą podtrzymywać wzrost nominalny, wydatki kapitałowe AI nie zostaną wstrzymane, a faza „użyteczności” przestała być tylko science fiction.

Jednakże, rynek nie wycenia jednego scenariusza, lecz dwa, a te dwa scenariusze nie należą do tej samej fazy rynkowej.

Gigantyczni dostawcy chmury emitują rekordowe inwestycyjne obligacje, wartość rezydualna GPU przekracza 500 mld USD, a software odnotowuje najlepszy jednodniowy wynik od 20 lat — jednocześnie S&P 500 bez AI spada, rozpiętość rynku jest najniższa w tym stuleciu, a portfel „AI wygrani” został poważnie poturbowany.

Wilson uważa, że to nie jest czysta hossa. To rynek, który jest przekonany, że państwo nie dopuści do spadku długoterminowych rentowności albo nominalnego wzrostu, ale równocześnie toczy się dyskusja, kto rzeczywiście z tego skorzysta.