Wojna na Bliskim Wschodzie trwa już pięć miesięcy, a cena ropy nie osiągnęła "200 dolarów". Jak pięć głównych barier powstrzymuje gwałtowny wzrost cen ropy?

APP ZhiTong Finanse zauważa, że niektórzy analitycy przewidywali, iż w przypadku faktycznego zablokowania przez wojnę amerykańsko-irańską kluczowego szlaku — cieśniny Ormuz, przez którą przechodzi 20% globalnych dostaw ropy naftowej — ceny surowca mogą osiągnąć nawet 150 lub 200 dolarów za baryłkę. Tymczasem kontrakty terminowe na Brent osiągnęły maksymalnie 126 dolarów za baryłkę, a od wybuchu konfliktu 28 lutego do zawieszenia ataków na Iran przez prezydenta Trumpa 11 czerwca, średnia cena utrzymywała się na poziomie około 100 dolarów za baryłkę.

Nawet po wznowieniu walk po zerwaniu Memorandum of Understanding między USA a Iranem, ceny Brent wzrosły jedynie do około 90 dolarów za baryłkę.

Według obserwatorów rynku, jest pięć głównych powodów, dla których ceny ropy „nie oszalały”:

Chiny, będące największym na świecie importerem ropy, niespodziewanie stały się stabilizatorem cen; do czerwca obniżyły import surowca do najniższego poziomu od prawie dekady, ograniczyły eksport produktów rafineryjnych, a ich sektor petrochemiczny zmniejszył produkcję.

Stany Zjednoczone, jako największy na świecie producent ropy, zwiększyły wydobycie — w kwietniu produkcja osiągnęła rekordowy poziom 13,93 mln baryłek dziennie; ponadto USA wypuściły ropę ze strategicznych rezerw jako część skoordynowanego przez International Energy Agency (IEA) programu uwolnienia 400 mln baryłek.

Prezydent Trump regularnie ogłaszał zamiar zawarcia porozumienia pokojowego oraz przywrócenia żeglugi w cieśninie Ormuz, co osłabiło siłę wzrostową rynku ropy.

Arabia Saudyjska, będąca największym eksporterem ropy w regionie Zatoki Perskiej, zwiększyła wysyłkę z portu Yanbu nad Morzem Czerwonym, co pomogło zrekompensować zmniejszenie dostaw przez cieśninę Ormuz.

Wreszcie, według traderów, obecnie podaż fizycznej ropy jest wystarczająca, co ogranicza reakcję cen na ostatnie eskalacje konfliktu.

W poniedziałek, w wyniku eskalacji konfliktu amerykańsko-irańskiego oraz oświadczenia wspieranych przez Iran bojowników Houthi o nałożeniu zakazu na żeglugę z Arabii Saudyjskiej, kontrakty terminowe na ropę odnotowały silne wahania i zamknęły się na wyższych poziomach. Według doniesień mediatorzy proponują 10-dniowe zawieszenie broni oraz wznowienie rozmów pokojowych.

Raport Analizy Energetycznej Rystad podkreśla, że spadek ceny ropy z nocnych maksimów odzwierciedla optymizm wobec działań dyplomatycznych, a nie rzeczywistą poprawę fundamentów — obecnie cieśnina Ormuz jest niemal zablokowana, a bojownicy Houthi stanowią zagrożenie dla żeglugi przez Morze Czerwone z Arabii Saudyjskiej.

Dyrektor Rystad ds. analiz geopolitycznych, Jorge León, napisał: „Jeśli zawieszenie broni nie zostanie osiągnięte, cieśnina Ormuz pozostanie zasadniczo zamknięta, a zagrożenia ze strony Houthi dla transportu przez Morze Czerwone się nasilą, ryzyko gwałtownego wzrostu cen ropy będzie bardzo wysokie.” Dodał, że zagrożenia Houthi stawiają w ryzyku około 2,5 miliona baryłek saudyjskiej ropy dziennie.

Niemniej, analitycy Kpler wskazują, że rekordowe 135 mln baryłek ropy w trakcie transportu morskiego może ograniczyć kolejną falę wzrostów cen.

Kontrakt Nymex na ropę z dostawą w sierpniu wzrósł o 0,9%, zamykając się na poziomie 83,23 dolarów za baryłkę; kontrakt Brent na wrzesień wzrósł o 1,3%, osiągając 89,22 dolarów za baryłkę — obie ceny są najwyższe od odpowiednio 12 czerwca i 11 czerwca.

W związku z eksportem LNG, silną produkcją oraz wystarczającą ilością zapasów, które rekompensują zapotrzebowanie na energię w okresie letniego chłodzenia, ceny gazu ziemnego w USA skierowały się w dół; sierpniowy kontrakt Nymex spadł o 1,7%, zamykając się na poziomie 2,860 USD za milion jednostek brytyjskich (MMBtu).