Mataas na antas ng implasyon, AI na utang at kaguluhan sa pananalapi—maramihang pagsubok; ang 30-taong yield ng US Treasury ay umabot sa pinakamataas na antas mula 2007, ang global bond market ay naharap sa “duration storm”

Nalaman ng Filipino Insight Financial APP na ang mga long-term bonds ay nagiging sentro ng pag-aalala ng mga mamumuhunan—ang mga agam-agam hinggil sa mga usaping tulad ng kinabukasan ng implasyon at mabigat na utang dahil sa sigla ng artificial intelligence (AI) ay nakatuon dito, at ang mga pamahalaan sa iba’t ibang bansa ay nagbabayad ng mataas na halaga para dito.

Sa buong mundo, halos lahat ng sovereign lending rates ay tumaas nang husto. Nitong linggo, ang yield ng 30-year US Treasury ay umakyat sa pinakamataas mula 2007, habang ang borrowing cost ng Pransya ay umabot sa pinakamataas nitong antas mula 2008, at ang katumbas na yield ng Germany ay bumalik sa lebel noong 2011. Malapit nang umabot sa 6% ang yield ng long-term na UK government bond, at pati ang katumbas na bond ng Japan ay halos magtala ng makasaysayang taas.

Bagaman apektado ng lokal na mga salik ang bawat bansa, may mga pandaigdigang istraktural na puwersang nagtutulak ng pagtaas ng yield.

Sa isang panig, nababahala ang merkado na ang patuloy na nahahating pandaigdigang kaayusan ay posibleng magdulot ng mas madalas na supply shocks sa mga ekonomiya, kaya’t patuloy ang pressure sa implasyon; sa kabilang panig, pinangangambahan ng mga may hawak ng mga bond na hindi makokontrol ng mga pamahalaan ang kanilang paggastos, na magpapasigla sa ekonomiya at magpipilit ng mas mataas na interest rates nang mas matagal. Kasabay nito, ang pagbabago ng market structure at demograpiya ay unti-unting nagpapahina ng dati’y matatag na demand mula sa buy-side.

Ito ay tila isang bagyo para sa mga finance ministers. Maraming bansa na ang lumilipat ng pokus sa mas maiikling maturity na bond na may mas mababang yield. Subalit, sa tapat ng bagong realidad na imposibleng makapag-lock-in ng dekada-dekadang mababang interest rate, limitado pa rin ang galaw ng fiscal authorities.

Sabi ni Chris Iggo, Chief Investment Officer ng AXA IM Core, bahagi ng BNP Paribas Asset Management sa France: "Mahirap tukuyin kung gaano kataas na yield ang kailangang marating para mapabuti ang pangkalahatang return ng long-duration fixed income products. Ang tanging maaaring magbago nito ay biglang humina ang mga economic data o magkaroon ng panlabas na shock—na mas malaki ang posibilidad na mangyari."

Ngayong taon, ang pagsirit ng presyo ng enerhiya na dulot ng sigalot sa Gitnang Silangan ay sumalanta sa pandaigdigang bond market, at nagpalala sa mga taya na maghihigpit pa ang Federal Reserve at iba pang central bank sa mga polisiya. Ngunit ang mga hamon sa fixed income investors ay nagsimula na bago pa man sumiklab ang sigalot, at ipinapakita ng mga kamakailang paggalaw sa presyo na may iba pang dahilan sa likod ng pagtaas ng long-term yields.

Mula huling bahagi ng Hunyo, ang yield ng 30-year US Treasury ay tumaas ng halos 40 basis points, umabot noong Martes sa 5.32%—pinakamataas mula kalagitnaan ng 2007. Isa itong mabigat na hamon para kay Trump at Treasury Secretary Bessonette na haharap sa midterm election, dahil tumataas na ang halaga ng government financing na nagreresulta sa mas mahal na corporate loans at consumer credit.

Binanggit ni Iggo ng AXA: "Maaaring magdala ng higit pang policy risk ang eleksyon sa Nobyembre, at tiyak na ilalapit nito ang pansin ng merkado sa mga usapin ng fiscal bago ang karaniwang budget season. Ideally, ayaw ng sinumang makita ang pagtaas ng mortgage rates sa panahong may mahalagang eleksyon—kahit na mas mababa pa rin ang rates ngayon kumpara noong 2023."

Bahagi lamang ng larawan ang US Treasury market. Ayon sa compiled data, ang average yield ng investment-grade government bond benchmarks ay umakyat na sa halos 4.5%, ang pinakamataas simula nang itala ito noong 2015.

Isa pang pressure sa global long-term government bonds ay ang kompetisyon mula sa corporate borrowers. Sa record pace ang bond issuance, na nagbibigay ng malaking supply ng long duration sa US fixed income market. Lalo na ang mga tech firm na nangangailangan ng kapital para sa AI investment, mas inuuna nila ang mas matagalang financing.

Lumalawak na rin ang mga kumpanyang Amerikano sa overseas bond markets, tulad ng Alphabet Inc. (GOOGL.US) na nagpasyang maglunsad ng unang Australian dollar bond sa Australia na nagkakahalaga ng 5 bilyong Australian dollars (tinatayang 3.6 bilyong US dollars).

Kasabay ng pagsirit ng suplay, nagbabago rin ang structure ng buying side. Tradisyunal, maraming bond markets ang umaasa sa demand mula sa mga institusyon gaya ng pension funds na kailangang tugmaan ang kanilang mga obligasyon. Ngayon, marami nang pension plans ang umaalis sa fixed income system, habang hinihikayat din ng mga regulasyon ang pagdagdag ng stock allocation ng mga pondo.

Sa mas malaking larawan, kasabay ng paglaki ng bond issuance ng gobyerno, mas sumasalig na ang mga bansa sa pribadong mamumuhunan.

Ipinahiwatig ng minutes ng Federal Reserve noong Hunyo na ang bond holding structure ay nagbabago "mula sa mga may hawak na official sector na hindi sensitibo sa presyo, patungo sa mas price-sensitive private investors," na maaaring makaapekto sa term premium—iyon ay, ang ekstra return na iniaatang ng mga mamumuhunan para sa pagtitiis sa long-term bonds.

Sabi ni Anshul Pradhan, US rates strategy head ng Barclays, "Ang official demand ay pinapagana ng policy goals," habang "mas sensitibo sa returns ang mga private investors." Tinukoy niya na ang pagbabagong ito sa buyer structure sa nakalipas na dekada ay nag-ambag ng halos 90 basis points sa term premium ng US 30-year Treasury bonds.

Sa Japan, bagama’t mas mababa ang absolute yield kumpara sa iba pang pangunahing ekonomiya, tuloy ang pagtaas nito nitong mga nakaraang panahon.

Ang relatibong matarik na yield curve ng Japan ay nagpapahiwatig na inaakalang napakabagal ng Bank of Japan sa pagtaas ng rates para sugpuin ang implasyon. Dagdag pa rito ang desisyon ng sentral bangko na bawasan ang bond buying, pati ang mga pangamba sa tumataas na gastusin ng gobyerno at presyo ng enerhiya, ay nagbibigay pa ng dagdag na pressure.

Ayon kay Prashant Newnaha, senior rates strategist ng TD Securities para sa Asia-Pacific, “Sa harap ng patuloy na risk ng pagtaas ng import energy inflation at ng pressure sa Bank of Japan na humigpit, halos walang dahilan ang merkado para bumili ng Japanese bonds. Dapat sana ay ‘balancing weight’ ng global rates ang Japan, ngunit nagdudulot ngayon ng panganib sa global repricing ng duration ang paggalaw ng Japanese yields.”

Bagama’t pagtaas ng presyo ang pangunahing nagtulak sa kasalukuyang bond sell-off, nananatiling matatag sa karamihang pangunahing merkado ang long-term break-even inflation rates—iyon ay, ang inaasahan ng merkado para sa hinaharap na implasyon. Sa katotohanan, ang nagpapataas ng borrowing costs ay ang tinatawag na real yield, o ang ekstra return na hinihingi ng mga mamumuhunan bukod pa sa inflation compensation, bilang kapalit ng paghawak ng bonds.

Naniniwala si Kelsey Berro, portfolio manager ng J.P. Morgan Asset Management, na maaaring magbigay ang prosesong ito ng repricing ng kaakit-akit na entry point para sa bagong kapital.

“Naniniwala kami na may value na naiipon at mas pabor kami sa long end ng market, partikular sa usapin ng real yield. Sa aming palagay, kung magkakaroon ng mas malinaw na paggalaw sa risk assets, ang correlation sa pagitan ng iba’t ibang asset class ay kalaunang susuporta sa mga portfolio,” paliwanag niya.