Usapan: 34.4% na rate ng hedging, bakit patuloy pang lumalaki ang exchange loss?

Morning FX

Una,Bakit lumalawak ang pagkawala sa pagpapalitan ng pera

Tinutukoy sa artikulo: Ang hedging ratio ay tumaas mula 30% hanggang 34.4%, ito ay isang pag-unlad, ngunit malayo pa sa “sapat na saklaw”. Ito rin ang isa sa mga pangunahing dahilan kung bakit ang record-high na hedging ratio ay hindi pa rin nakakapigil sa lumalaking foreign exchange loss.

Hindi siyentipiko ang paliwanag na ito.

Sa aktwal na hedging ng mga negosyo, mababa ang rate ng paggamit ng hedging accounting, kaya't ang profit at loss ng mga sinaklaw na item at angkatumbas naderivatives para sa hedging ay hindi nagkakaroon ng offset sa bawat isa, at ito dapat ang isa sa mga pinakaimportanteng dahilan.

May tatlong account na talagang kaugnay ng hedging at foreign exchange: foreign exchange gain/loss para sa foreign currency asset at liabilidad, fair value change gain/loss para sa valuation ng derivatives, at investment income mula sa settlement ng derivatives. Kung hindi gagamitin ang hedging accounting, ang profit at loss ng sinaklaw na asset ay makikita sa foreign exchange gains and losses, ang profit at loss ng hindi pa naisasakatuparan na derivatives ay makikita sa fair value change gain/loss, at kapag natapos na ay makikita sa investment income.

Bilang halimbawa ng isang export company na gumagawa ng forward settlement upang i-hedge ang foreign currency exposure: May hawak ang isang kumpanya ng $100 milyon na tatlong buwang accounts receivable, at noong pumirma ng kontrata, ang exchange rate ng USD to CNY ay 7.0; bumaba ito sa 6.8 sa araw ng pagbabalanseng sheet, at nagkaroon ng 20 milyong yuan na foreign exchange loss dahil sa revaluation. Kung nag-sign up din ang kumpanya ng three-month forward settlement contract habang pumipirma ng kontrata, na naka-lock sa rate ng 6.96, magkakaroon ng floating profit na 16 milyong yuan ang forward contract sa araw ng pagbabalanseng sheet, na ilalagay sa “fair value change gain/loss” (at ililipat sa “investment income” kapag na-settle). Sa ulat, ipinapakita ang foreign exchange loss na 20 milyong yuan, at fair value gain na 16 milyong yuan; totoong netong epekto ay 4 milyong yuan lang na loss. Ngunit ang pagkakahati ng mga account ay nagpapalaki sa biswal na volatility ng kita.

Halimbawa, isang public company sa electronics industry ay nagkaroon ng 252 milyong yuan foreign exchange loss noong 2025, pero mayroong 1.098 bilyong yuan na kita mula sa foreign exchange derivatives. Ang kabuuang kita mula sa foreign exchange ay 846 milyong yuan.Nakakalinlang kung profit and loss lang ang titingnan.

Gayunpaman, tama ang sinabi sa artikulo na ang discount ay nagiging bagong pinanggagalingan ng loss. Totoo na nagkakaroon ng lugal sa kita ang export companies dahil sa swap point discount, nagpapababa ng overall settlement income at nagpapalaki ng volatility sa foreign exchange gain/loss. Malubha ring naaapektuhan ng mabigat na discount ang insentibo ng export companies para mag-hedge.

Ikalawa, ilang porsyentong hedging ratio ang itinuturing na reasonable?

Sa tingin ko, ang pinakapunto ay nasa haba ng payment term.

Ang tinutukoy dito na payment term ay mula sa oras ng pagpirma ng kontrata hanggang sa matanggap ang bayad; mas mahaba, mas nangangailangan ng hedging, at malaki ang pagkakaiba-iba ng terms depende sa industriya. Bakit ang ilang maliliit na e-commerce ay hindi nangangailangan ng hedging? Hindi lamang dahil maliit ang scale, kundi dahil halos walang payment term — kapag nakuha ang order ay bibili ng goods at magpapadala, at makukuha agad ang bayad sa loob ng ilang araw.

Ang payment term ay maaaring hatiin sa tatlong bahagi: production period ng goods, transportasyon ng goods, at payment period:

• Sa production stage ng goods, may mga kumpanya na magsisimula pa lang mag-produce kapag may order, kaya dapat isama ang production period sa kabuuang payment term; ang iba ay tuloy-tuloy ang produksyon ng standardized products at hindi isa-isa per order, kaya natural na umiikli ang kabuuang term.

• Sa haba ng transportasyon at period ng bayaran, mahalaga ang klase ng settlement method. Sa ngayon, karaniwang ginagamit ang TT (Telegraphic Transfer), negotiation/discounting, at letter of credit. Sa aktwal, parang TT ang pinakaginagamit, na posibleng umabot sa 70-80%. May pre-TT at post-TT; para sa exporters, pre-TT ay naunang bayad bago shipment, post-TT ay bayad pagkatapos ng shipment, pero kahit ano pa man, ang TT term ay mas maikli kaysa letter of credit at collection.

Kaya para pababain ang risk, kailangang pagsikapang paikliin ang payment term.

Mga paraan para paikliin ang payment term:

1. Hangga't maaari, gamitin ang pinaka-angkop na paraan ng settlement.

2. Para sa mahahabang kontrata, pwedeng hatiin sa iba't ibang petsa ng bayaran, at i-average out ang exchange rate risk sa paglipas ng panahon. Halimbawa, dapat sana'y $5 milyon ang bayad makalipas ang isang taon; kung gagawing 12 buwan at magbabayad ng $416,700 bawat buwan, maliit ang risk kaysa lumpsum payment.

3. Gumamit ng trade finance at foreign currency loan para i-adjust ang payment term. Halimbawa, kung ang isang export company ay may 180-day na letter of credit order, maaring maggamit ng 180-day export negotiation para makuha agad ang bangko na dollar, ipalit agad, at kapag natanggap ang bayad ay ibalik ito. Sa paraang ito, ang 180-day term ay magiging 0.