Ang pinakamagandang tag-init ay nagkaroon ng malaking pagkalugi

Noong Hulyo 20, iniulat ng Reuters ang kuwento ng isang estudyante sa unibersidad sa South Korea.

Si Lee Seungho, 24 taong gulang, ay nakapag-ipon ng 20 milyong won habang nasa mandatory military service, pagkatapos ay gumamit ng 5x leverage sa stock market, at umabot ng halos 300 milyong won ang halaga ng kanyang account. Ngunit sa loob lamang ng ilang linggo, dulot ng matinding paggalaw ng merkado ay napilitang i-liquidate ng broker ang kanyang positions—hindi lang nawala ang kita, pati ang principal niya ay naubos

。

Ayon sa kanya, hindi siya makahinga, ngunit hindi nito dahilan para lisanin ang merkado—bagkus, plano niyang mag-ipon muli at gumamit uli ng leverage kapag sapat na ang puhunan. Para sa kanya, ang average na presyo ng isang apartment sa Seoul ay halos katumbas ng 14 taon niyang kita, at ang 5x leverage, kahit sa itsura lamang, ay kayang paikliin ang 14 taon sa mas maikling panahon.

Ang account ng kabataang ito ay halos sumasalamin sa pagbabagong naganap sa Korean stock market mula sa “pinakamagandang tag-init buhat nang magka-edad” hanggang sa “isa sa bawat 30 adultong Koreano ay nakatanggap ng margin call.”

Noong unang kalahati ng 2026, higit doble ang itinaas ng KOSPI, dahilan upang maging pinakaprominenteng index sa buong mundo. Ang malalaking kita mula sa AI memory cycle ng Samsung Electronics at SK Hynix ay nakaakit sa mga Koreano upang ipuhunan maging ang ipon at mga utang sa merkado. Para mapanatili sa bansa ang mas maraming pang-tayaan, nagsimula ang malalaking asset management companies sa Korea noong kalagitnaan ng Mayo na maglunsad ng domestic 2x long leverage ETFs para sa Samsung at SK Hynix, bilang tugon sa FOMO ng mga Koreano. Bakit lumalala ang presyo ng memory chips?

Gayunpaman, pagkatapos magtala ng all-time high noong Hunyo 19, ang KOSPI ay pumasok sa tinatawag na “monkey market”—na may pabago-bagong paggalaw pataas at pababa.

Hanggang Hulyo 21, sa loob lamang ng 22 trading days, 13 beses na nag-trigger ng pause ang Korean stock market at 4 na beses na nagkaroon ng market circuit breaker. Sa paulit-ulit na forced liquidation at bottom fishing, bumaba ng 25% ang KOSPI sa loob lamang ng isang buwan, at ang volatility ay umangat sa natatanging taas simula panahon ng Asian Financial Crisis.

Batay sa pagtataya ng Goldman Sachs, hanggang Hulyo 13, higit 1.2 milyong retail leverage credit accounts ang nakatanggap ng margin call sa Korean market, at humigit-kumulang 320,000 hanggang 360,000 accounts ang na-forced liquidation ng brokers.

Bagamat hindi pa nagbabago ang batayang pundasyon ng industriya, may ilang investors ang lumisan ng halos dalawang linggo at pagbalik, naubos na ang account. Ang leverage ay tila siyang keyword na pang-unawa—gaano man kabangis ang kasiglahan kapag pataas, gayundin naman kalala ang panic kapag pababa.

Noong Hulyo 16, habang ipinahayag ng Bank of Korea ang pag-aalala sa inflation at tinaas ang benchmark interest rate mula 2.5% hanggang 2.75%, kinabukasan ay agarang pinatigil ng regulator ang pagpapalabas ng bagong single-stock leverage ETFs at itinaas ang minimum investment ng retail investor sa ganitong produkto mula 10 milyon patungong 30 milyong won.

Sa mga sunod-sunod na hakbang na ito, maaaring hindi ginusto ng regulator na diretsahang butasin ang bubble ng trading gaya ng sa Japan noong 90s, ngunit naniniwala silang may responsibilidad silang magpasya kung anong uri ng kasiglahan ang dapat magpatuloy.

I. Paano Mapapanatili ang Pera

Bago naging trending topic ang “AI deleveraging” nitong Hulyo, kailangan munang i-maximize ang leverage.

Kung pag-iingat ang pag-uusapan, walang bansa ang regulator na hindi maingat pagdating sa leverage. Ngunit noong katapusan ng Mayo sa Korean market, mas kagyat na isyu ang kinaharap—sa cycle na ito ng memory chip, nagawa ng dalawang giant Korean companies ng profit na kinaiinggitan maging ni Trump; at kung walang local leverage products, pumupunta lang sa ibang bansa ang Koreano upang mag-leverage.

Matagal ng may sari-saring single-stock leverage ETF sa US at Hong Kong. Madali para sa investors sa Korea na bumili ng 2x long Tesla o Nvidia gamit ang local broker app, o kaya bumili ng 2x Samsung o Hynix na nakalista sa Hong Kong.

Para sa Korean investors, itong pagkaiba ay lokasyon lamang at transaction fee, mga detalye lang sa harap ng malaking potential gains; ngunit para sa gobyerno, nangangahulugan ito ng paglilipat ng pondo, trading volume at management fee palabas ng bansa, habang dinadagdagan ang pressure sa depreciation ng Korean won.

Noong Abril 28, mabilis na binago ng Korea ang polisya sa leverage product—dating required na ang ETF ay dapat naka-invest sa minimum ten assets at hindi puwedeng lumagpas ng 30% ang weight ng isang asset, kaya bawal maglabas ng fund na sumusubaybay lang sa isang kumpanya. Tinanggal ng bagong rules ang limitasyong ito, pinayagan ang local blue-chip single-stock ETF, at pwedeng maging 2x ang maximum exposure sa underlying stock.

Pagkaraan ng isang buwan, 16 na bagong inisyu na 2x leverage products para sa Samsung at Hynix ang inilista sa lokal na merkado.

Sa pagitan ng precaution sa leverage at concern sa foreign exchange, nagtakda ang regulator ng isang classic na “East Asian scholar test” na investment threshold para sa ganitong leverage products.

Para makabili ng single-stock leverage ETF, kailangan ng account na may at least 10 milyong won, at karagdagan, dapat mag-attend ang investor ng dalawang oras na intensive course tungkol sa negative compounding, premium/discount at leverage risk.

Ngunit hindi kayang pigilan ng mga patakaran ang determinadong investors. Dahil sa sabayang pagdagsa ng mga retail investors sa training website ng Korea Financial Investment Association, pansamantalang bumagsak ang website. Kaunting araw lang, mahigit 350,000 investors na ang natapos mag-training.

Sa loob ng tatlong araw mula noong ilista ang produkto, umabot agad sa 28 trilyong won ang cumulative trading volume ng 16 funds, limang beses ng net assets sa panahong yun; tatlong linggo matapos ilista, lumagpas na sa 14 trilyong won ang only long products.

Ayon sa Goldman Sachs, noong Hunyo 22, ang kabuuang offshore at onshore leverage ETF na sumusubaybay sa Samsung at Hynix ay sumampa sa 53 bilyong dolyar, record sa kasaysayan.

Sa press conference din na yun, inamin ni Lee Chan-jin, direktor ng Korean Financial Supervisory Service: “Nagmamadali kami sa paglulunsad ng single-stock leverage ETFs para maibsan ang pagtaas ng exchange rate, at maibalik ang pondo ng mga Koreano mula Hong Kong. Ngunit sa huli, tila maliit ang naging epekto at may mga naging side effect

。”

Hanggang Hulyo 16, sa wala pang isang buwan, halos kalahati na ang ibinaba ng assets ng leverage ETF, bumagal sa 28 bilyong dolyar

 nang magsimula ang self-liquidation ng leverage system, doon lang tuluyan isinara ng regulator ang paglabas ng bagong produkto.

Sumikat na noon pa sa Korea ang “thunderbolt-style poverty,” o yung pakiramdam na nang tumaas ng mabilis ang presyo ng real estate at stocks, ang walang hawak na asset ay biglang malaki na ang agwat sa mga may pagmamay-ari. Hindi bumaba ang sahod nila, ngunit ni hindi na nila mahabol ang mga asset holders.

Nang maging pinakamaliwanag sa gabi ng Silangan ang Samsung at Hynix dahil sa memory cycle, bumalik ang ganitong emosyon. May malinaw na kwento sa industriya kaya hindi fudge o fake story, kundi mismong totoong alon ng industriya at momentum ang nagpagising na “di dapat palampasin ito.”

Ngunit para sa investor na huli na pumasok, ang late entry ay nagdadala ng leverage demand.

Kapag huli kang naniwala, mas kailangan mong umutang para mapantayan ang mga kumita na; habang mas takot ka na maiwan ng panahon, lalong gusto mong gamitin ang leverage para sa isang sprint patungo sa financial freedom.

II. Pananagutan Ba Muli ng Wall Street?

Lahat ng leverage rally ay may parehong premise: Hangga’t may tumutugtog, may sumasayaw; hindi kayang panindigan ng siksik na ballroom ang sabayang pag-alis.

Naunang umalis—ang foreign investors.

Dahil sa pag-akyat ng memory chips, halos kanila na ng Samsung at Hynix ang kalahati ng market cap ng KOSPI, dinagdagan pa ang kanilang timbang sa global portfolios. Walang problema ang future ng AI, pero para hindi maging super concentrated ang allocation, kailangang mag-rebalance ng foreign funds.

Noong unang kalahati ng 2026, $70.8 bilyon ang net outflow ng foreign funds sa Korean stocks; noong Hunyo lang, $12.63 bilyon, at mula Hulyo, halos $110 bilyon lahat-lahat[4].

Tingnan ang SK Hynix ADR listing sa US: hindi ibig sabihin na iniwan ng global funds ang memory supercycle kahit binawasan sa Korea.

Noong Hulyo, nag-issue ng ADR ang SK Hynix sa Nasdaq—$26.5 bilyong funds raised, record para sa foreign company sa US market, at pitong beses ang oversubscription. Willing pa rin ang global funds sa HBM, pero mas gusto nila sa dollar system, New York timezone, at mas malaking liquidity, kahit parehong kumpanya pa rin ang binibili.

Ang motibo ng sell-off ng foreign investors ay maaaring profit-taking, portfolio management, o pagpapalit ng won sa dollar. Trading system ay hindi nakakabasa ng intensyon. Kaya kahit positibo pa ang view nila sa HBM, malamig pa rin ang resulta sa Korean stock market—ibinebenta.

Ang delikado sa deleveraging ay, kapag nagsimula na ang cycle, hindi na kailangan ng bagong bad news, kundi nagiging self-fulfilling cycle ito: foreign outflow → bagsak ang KOSPI → leverage ETF napipilitang magbawas ng holdings → margin call sa accounts → forced liquidation → tuloy ang pagbagsak.

Basta mas mabilis ang benta ng foreign funds kesa sa bagong leverage entry, hinding hindi matatapos ang sakit sa deleveraging, kundi maipapasa lang ang forced liquidation line mula sa isang batch ng accounts patungo sa kasunod.

Ipinaliliwanag din nito ang kakaibang eksena sa kasalukuyang crash.

Noong Hulyo 7, nag-release ng Q2 earnings guidance ang Samsung Electronics: kita ng 171 trilyong won, operating profit ng 89.4 trilyon, year-on-year revenue up 129%, operating profit halos 19 times, lampas pa sa forecasts.

Gayunman, bumaba pa rin ng 6.9% ang stock price ng Samsung sa araw ding iyon. Malinaw: gaano man kaganda ang kita, wala itong instant effect sa pang-madaliang liquidity, di ito makakatulong sa margin call, at hindi mababago ang rule sa leverage ETF na kailangang magbawas ng exposure sa downtrend.

Sa matinding “AI deleveraging” ngayong Hulyo, hindi isyu ang “magpapatuloy pa ba ang AI,” kundi “may bagong bibili pa ba?” Makapagpapaliwanag ang fundamentals sa long-term value ng kumpanya, ngunit ang transaction structure ang nagdidikta hanggang saan ito pwedeng bumagsak bago maka-recover.

Ang fundamentals ay para sa mga kusang trade. Maaari kang bumili dahil tumaas ang kita o dahil mura na ang stock. Sa deleveraging, walang choice—forced sale ito. Walang judgement ng fundamentals—system, ETF rebalancing model, risk control lang ang masusunod.

Sa market na sobrang crowded ng positions, concentrated leverage, at humina na ang inflows, hindi dapat bumagsak ang fundamentals para mawala ang short-term value sa stocks—enough na ang structure.

III. Wakas

Ipinaliwanag ng Korean sociologist na si Chang Kyung-sup ang karanasan ng Korea sa katawagang “compressed modernity.”

Ayon sa kanyang depinisyon, sa napakaikling panahon, naabot ng Korea ang industrialization, urbanization, democratization, at globalization. Mga pagbabagong karaniwan ay ilang henerasyon, na-compress sa ilang dekada; naging sabay-sabay ang traditional na family responsibility, modern market competition, at global capitalism sa pag-pressure sa bawat tao.

Mula sa postwar poverty hanggang sa pagiging industrial power, mula steel giant patungong memory chip leaders, nagawa ng Korean companies sa loob ng ilang dekada ang 100 taon ng iba. Mismong corporate history ng SK Hynix ay isang compressed drama—isang sugal sa bangin ng bankruptcy na nagbunga ng top HBM yield at global market share.

Sa capital market, nangyari din ito.

Ang AI industry cycle na dapat ilang taon ang test period, na-compress sa ilang buwang rally; ang wealth transition na dati’y career, savings, at inheritance lang, naging ilang buwan na lang ng leverage trading sa stock account.

Ang pinaka-malupit at magulo: ang Koreano, hindi naman umutang para lang bumili ng walang kwentang kumpanya. Sa kabaligtaran—tinayaan nila ang pinakakumikita, pinakamahalaga, at pinakarepresentatibo ng state competitiveness sa panahon ng AI.

Ang natirang problema, tila iisa: Masyadong maliit ang principal capital, masyadong huli ang dating.

Siyempre, kayang paikliin ng utang ang panahon ng paghihintay, ngunit pinapaikli rin nito ang margin of error. Ang walang leverage, pwedeng maghintay pa pagkatapos magkamali. Ang may leverage, kahit tama ang prediction, mamomroblema kung mabubura bago pa magkatotoo ang sagot.

Hindi lumamig ang “pinakamagandang summer ng Korea” dahil lang sumadsad ang AI industry.

Patuloy pa ring kumikita ang Samsung, plano pa ng Hynix taasan ang presyo ng HBM, at hindi natatapos ang memory cycle dahil lamang sa correction na ito. Ang totoong bumagsak ay ang imahinasyon sa panahon: Basta’t tama ang direksyon, pwedeng manghiram ng mas malaki at hakutin agad sa ngayon ang yaman ng hinaharap.

Ang magagandang kumpanya ay kayang malampasan ang cycle, ngunit hindi nila kayang akuin ang sablay na asset-liability ng investor.