Wielka migracja złota banków centralnych w wielu krajach – ryzyko ucieczki i sankcji na nowo kształtuje globalną strukturę przechowywania złota przez banki centralne

Portal Giełdowy 11 września—— Rhona OConnell, dyrektor ds. analiz rynków europejskich, afrykańskich i azjatyckich w StoneX, wskazuje, że ostatnie doniesienia medialne mogą wprowadzać rynek w błąd – banki centralne wielu krajów nie sprzedają swoich rezerw złota, lecz zmieniają miejsce jego przechowywania, motywowane obawą przed ryzykiem sankcji lub zajęcia aktywów. Francja i Holandia kolejno zakończyły operacje przenoszenia złota, a zamrożenie rezerw Banku Rosji w 2022 roku było głównym katalizatorem tych działań. Holenderski bank centralny ogłosił 2 września plan przeniesienia 86 ton złota, mając na celu zwiększenie płynności oraz odporności rezerw w sytuacji kryzysowej – układ globalny dotyczący przechowywania złota przez banki centralne ulega przebudowie.

Wiele nagłówków wiadomości prowadzi do fałszywych wniosków, sugerując, że banki centralne masowo wyprzedają rezerwy złota.

Rhona OConnell, dyrektor ds. analiz rynków europejskich, afrykańskich i azjatyckich w StoneX, zaznacza, że rzeczywistość wygląda inaczej – banki centralne jedynie zmieniają lokalizacje przechowywania złota. Kluczową motywacją są rosnące obawy rynku dotyczące ryzyka sankcji lub zajęcia rezerw przechowywanych za granicą. OConnell przedstawia działania banków centralnych Francji i Holandii jako przykład globalnej fali migracji złota. Holenderski bank centralny ogłosił lokalnie 2 września plan transferu złota – w sumie 86 ton zostało przeniesionych między regionami, co przyciągnęło uwagę światowego rynku metali szlachetnych.

Operacje banków centralnych Francji i Holandii: wymiana księgowa + transport fizyczny, a nie sprzedaż złota

Rhona OConnell zaznacza, że między czerwcem 2025 a styczniem 2026 francuski bank centralny sprzedał 129 ton złota przechowywanego w Nowym Jorku – ilość ta stanowi mniej niż 5% z 2437 ton oficjalnych rezerw złota. Następnie złoto odkupiono na rynku europejskim, faktycznie przenosząc je do Paryża. W tamtych doniesieniach zwracano uwagę jedynie na sprzedaż złota z USA, pomijając informację o późniejszym odkupu w Europie – w rzeczywistości była to wyłącznie zmiana miejsca jego składowania.

Holandia podążyła śladem Francji w tej operacji, stosując podobną logikę. 59 ton złota przeniesiono do londyńskich magazynów, a 27 ton transportowano fizycznie z Nowego Jorku oraz Ottawy do Zeist w Holandii – ta fizyczna relokacja prawdopodobnie nie wymagała przetopienia w standardowe sztabki zgodne z londyńskim systemem dostaw. Holenderski bank centralny przeniósł łącznie 86 ton złota, przez wymianę lokalizacji (59 ton) i fizyczny transport (27 ton).

Olaf Sleijpen, dyrektor holenderskiego banku centralnego, mówi, że dzięki tej migracji złota Holandia zwiększyła wymienialność rezerw złota. Choć bank zakłada, że te rezerwy nigdy nie będą wykorzystane, musi wzmacniać odporność gospodarczą kraju i zdolność reagowania na kryzysy.

Ryzyko sankcji wprowadza alarm, zmusza banki centralne do ponownej refleksji nad bezpieczeństwem rezerw

Ryzyko zajęcia aktywów jest głównym czynnikiem napędzającym migrację złota. Rhona OConnell analizuje, że przyspieszenie tej fali spowodowało zamrożenie przez Zachód ok. 300 mld dolarów rezerw Banku Rosji w 2022 roku. To wydarzenie wysłało sygnał do banków centralnych krajów niezaangażowanych w sojusze:

Ostatnio inna sprawa również wzbudziła zainteresowanie rynku – Bank Anglii przechowuje złoto Wenezueli, które do czasu uznania obecnej władzy przez rząd Wielkiej Brytanii pozostaje zamrożone. Rhona OConnell dodaje, że Wenezuela wystąpiła o zwrot złota, a w doniesieniach pojawiły się informacje o udziału USA w negocjacjach – chronologia wskazuje na potencjalny związek z transakcjami amerykańsko-wenezuelskimi.

Duża zmiana w strukturze rezerw złota Holandii, złoto jako kotwica zaufania zyskuje na znaczeniu

Holenderski bank centralny wyjaśnia, że celem migracji złota jest wzmocnienie zdolności reagowania na kryzys oraz zwiększenie płynności i wymienialności rezerw. Bank wskazuje, że złoto przechowywane w Nowym Jorku i Ottawie nie jest łatwe do natychmiastowego użycia w sytuacji kryzysowej. Większy udział złota w Londynie wzmacnia jego rolę jako „kotwicy zaufania”. Bank uważa złoto za aktywo rezerwowe ostateczne, idealne do zabezpieczenia się przed ekstremalnym ryzykiem systemowym.

Przed transferem Holandia przechowywała blisko 31% rezerw złota w kraju, ok. 18% w Londynie, ponad 31% w Nowym Jorku, prawie 20% w Ottawie. Po zmianie, 32% oficjalnych rezerw złota znajduje się w Londynie, a Nowy Jork i Ottawa po 18,5%. Po tej zmianie Holandia znacznie ograniczyła udział magazynów w Ameryce Północnej, kierując rezerwy do Londynu i kraju, optymalizując efektywność wykorzystania rezerw podczas kryzysu.

Podsumowanie

Operacje migracji złota przeprowadzone przez banki centralne Francji i Holandii wyjaśniają fałszywe przekonanie rynku o „wyprzedaży złota przez banki centralne”. W rzeczywistości to wielka relokacja aktywów złota mająca na celu bezpieczeństwo rezerw. Zamrożenie zagranicznych rezerw dewizowych w 2022 roku na trwałe zmieniło standardy oceny bezpieczeństwa aktywów banków centralnych – lokalizacja fizycznego składowania złota stała się kluczowym czynnikiem zarządzania rezerwami. Holandia, regulując rozkład przechowywania złota, zmniejsza udział magazynów w Ameryce Północnej i wzmacnia płynność rezerw podczas kryzysu.

Te działania banków centralnych nieustannie wspierają długoterminową wartość złota w portfelach inwestycyjnych i świadczą o tym, że globalny układ przechowywania oficjalnych rezerw złota będzie się wciąż zmieniać – warto śledzić kolejne decyzje banków centralnych dla inwestorów w metale szlachetne.


Dzienne notowania złota – źródło: EasyFX

Strefa UTC+8, 11 września, godz. 12:19 – spot złoto w cenie 4320,77 USD za uncję