Od dźwigniowanych ETF po swobodną wymianę wonów: dlaczego Korea tak bardzo ryzykuje?

19 lipca Ministerstwo Finansów Korei Południowej, Bank Korei oraz organy nadzoru finansowego wspólnie ogłosiły, że zezwalają zagranicznym instytucjom finansowym na tymczasowe kredyty w wonach i możliwość wykorzystania obligacji denominowanych w wonach jako zabezpieczenie transakcji finansowych; od 2027 roku zagraniczni inwestorzy będą mogli przez uprzednio zarejestrowane zagraniczne instytucje finansowe nabywać, handlować i transferować wony bez ograniczeń, bez konieczności zakładania konta w wonach na terenie Korei. Dodatkowo Korea zamierza utworzyć system rozliczeń offshore dla wona oraz stopniowo rozwijać transgraniczny system płatności oparty o stablecoina denominowanego w wonach i walutę cyfrową banku centralnego (CBDC).

Wcześniej, 6 lipca, Korea oficjalnie uruchomiła całodobowy system handlu USD/WON, po raz pierwszy pozwalając inwestorom z Nowego Jorku na bezpośredni handel wonem w amerykańskich godzinach transakcyjnych. Te działania stanowią systematyczne rozluźnienie polityki kursowej przyjętej po kryzysie finansowym w Azji w 1997 r., która opierała się na kontroli kapitału i priorytecie stabilności finansowej. Obecnie te regulacje są kolejno znoszone, a Korea przechodzi z waluty regulowanej do quasi-swobodnej wymienialności, powodując fundamentalne zmiany w ramach polityki walutowej.

Na pierwszy rzut oka, tak jak stwierdził prezydent Korei Lee Jae-myung, reforma ta ma na celu posunięcie procesu internacjonalizacji wona, zwiększenie jego globalnego wykorzystania, ułatwienie inwestorom zagranicznym alokację aktywów koreańskich oraz poprawę ograniczeń transakcji walutowych wielokrotnie wskazywanych przez MSCI.

Patrząc jednak na moment wprowadzenia reform, można zauważyć, że główną bezpośrednią przyczyną jest presja płynnościowa na krajowym rynku finansowym. Po gwałtownej korekcie związanej z wycofaniem się z hossy AI na koreańskim rynku akcji, zagraniczny kapitał konsekwentnie opuszcza rynek, co wywiera stałą presję na kurs wona. Władze pilnie potrzebują zewnętrznego kapitału, aby ustabilizować rynek. Obniżenie progów wejścia międzynarodowego kapitału i ułatwienie zagranicznym inwestorom zaciągania pożyczek w wonach na inwestycje w lokalne aktywa to w gruncie rzeczy działanie mające zaradzić problemom z płynnością.

Warto zwrócić uwagę, że plan reform został ogłoszony niedługo po tym, jak won osiągnął najniższy poziom od 2009 roku. Przeprowadzenie liberalizacji konta kapitałowego w momencie największej słabości wona wskazuje na zmianę priorytetów polityki – z tradycyjnej defensywnej stabilności finansowej na ofensywne cele takie jak zwiększenie globalnego użycia wona, przyciągnięcie zagranicznych inwestorów oraz dopasowanie koreańskiego rynku kapitałowego do rynków rozwiniętych. Sama decyzja o wyborze tego momentu świadczy o tym, że zdaniem władz potrzeba zastrzyku kapitału z zewnątrz jest bardziej pilna niż obawa o tradycyjne zagrożenia wynikające ze wzrostu zmienności kursowej.

Korea resetuje niemożliwy trójkąt, co może zwiększyć zmienność na rynku finansowym

Przez prawie 30 lat Korea zasadniczo utrzymywała ramy umiarkowanej kontroli kapitału, stabilnego kursu walutowego i niezależnej polityki monetarnej. Przepływy kapitałowe były umiarkowanie ograniczone, co pozwalało bankowi centralnemu Korei dostosowywać politykę pieniężną w zależności od krajowego cyklu gospodarczego przy jednoczesnym zachowaniu względnej stabilności kursu won.