Meta (META.US) i BlackRock (BLK.US) wpadły w "ubezpieczeniową czarną dziurę" dotyczącą centrum danych o wartości 14 miliardów dolarów: pokrycie wynosi tylko 3,2%, pożyczkodawcy mogą ponieść ryzyko sięgające miliardów dolarów

Aplikacja finansowa Zhihong Finance uzyskała informację, że gdy największy na świecie projekt centrum danych AI — Meta(META.US) wspólnie z BlackRock(BLK.US) inwestuje w El Paso 1-gigawatowy park obliczeniowy — szokując rynek kosztami rozwoju wynoszącymi 14 miliardów dolarów i finansowaniem obligacyjnym w wysokości 12,55 miliarda dolarów, ujawnia się subtelnie strukturalna luka ukryta pod wysokimi dochodami. Według doniesień, ten ogromny obiekt o powierzchni około 1000 akrów ma limit ubezpieczenia wynoszący jedynie 427 milionów dolarów podczas budowy oraz 450 milionów dolarów po rozpoczęciu działalności operacyjnej. Oznacza to, że w przypadku wydarzenia katastrofalnego, miliardowe straty mogą zostać bezpośrednio przeniesione na pożyczkodawców.

Projekt za 14 miliardów dolarów, ubezpieczony tylko na 450 milionów: wskaźnik pokrycia ubezpieczeniowego poniżej 3,2%

Park centrum danych Sopaipilla w El Paso w Teksasie jest w 80% własnością funduszy należących do BlackRock, Meta zachowuje 20%. Meta wnosi około 2,3 miliarda dolarów w postaci gruntów i aktywów w trakcie budowy, a BlackRock inwestuje około 4,9 miliarda dolarów w gotówce; pozostałe 12,55 miliarda dolarów pochodzi z finansowania obligacyjnego wyemitowanego przez specjalną spółkę Sopaipilla Investor LLC. Meta, będąc jedynym najemcą, zobowiązuje się do umowy na 20 lat.

Niemniej jednak, konfiguracja ubezpieczenia dla tego giganta jest dalece nieadekwatna do jego rozmiarów. Według osób wtajemniczonych, za poradą brokerów ubezpieczeniowych z Marsh, projekt zakupił tylko:

Ubezpieczenie majątkowe na okres budowy: limit 427 milionów dolarów, roczna składka ok. 5 milionów dolarów;

Ubezpieczenie majątkowe na okres operacyjny: limit 450 milionów dolarów, wzrost o 2% rocznie;

Ubezpieczenie redukcji czynszu (opóźnienie w budowie): 218 milionów dolarów;

Ubezpieczenie przeciw terroryzmowi: 645 milionów dolarów;

Kompleksowe ubezpieczenie odpowiedzialności biznesowej: limit pojedynczej oraz łącznej wypłaty 50 milionów dolarów, roczna składka ok. 1 miliona dolarów.

Biorąc pod uwagę limit ubezpieczenia na okres operacyjny wynoszący 450 milionów dolarów w stosunku do wartości całego projektu (14 miliardów dolarów), pokrycie wynosi poniżej 3,2%. Każda strata przekraczająca powyższe limity musi zostać pokryta przez sam projekt, ostatecznie obciążając pożyczkodawców.

13 miliardów dolarów “gwarancji wartości rezydualnej” zamiast ubezpieczenia: wiarygodność Meta jedyną barierą

W obliczu ograniczeń na rynku ubezpieczeniowym, projektanci struktury transakcji wybrali nietypową drogę. Meta oferuje gwarancję wartości rezydualnej (Residual Value Guarantee) o wartości około 13 miliardów dolarów, która jest stopniowo redukowana przez pierwsze 16 lat najmu. Mechanizm ten polega na tym, że jeśli wartość aktywów projektu spadnie poniżej ustalonego progu, Meta musi pokryć różnicę swoimi własnymi środkami finansowymi.

S&P oceniło obligacje Sopaipilla na poziomie A+, tylko jeden poziom niżej niż Meta (AA-). Analityk S&P, Viviane Gosselin, wskazuje, że Meta musi pokryć każdą lukę poniżej 450 milionów dolarów po wypłacie ubezpieczenia. Agencje ratingowe ostrzegają jednak, że posiadacze obligacji nie mają bezpośrednich roszczeń wobec fizycznych aktywów projektu; jeśli z powodu katastrofy opóźnienie będzie większe niż 18 miesięcy, Meta ma prawo bez kary rozwiązać umowę najmu.

Analitycy Moody’s komentując boom AI w centrach danych, wskazali na główne ryzyko: “Szybki postęp AI, technologii półprzewodników i systemów chłodzenia może sprawić, że aktywa staną się przestarzałe zanim zostaną w pełni spieniężone.”

“Supercykl” rynku ubezpieczeniowego: projekty o wartości bilionów dolarów napotykają sufit zdolności ubezpieczeniowej

Trudność ubezpieczenia projektu El Paso nie jest odosobniona, lecz stanowi strukturalny kryzys całej branży. Komentatorzy branżowi określają obecny moment jako “supercykl ubezpieczeń centrów danych”. Przewiduje się, że w ciągu najbliższych 5 lat globalne inwestycje w centra danych osiągną około 3 biliony dolarów. Tylko w 2025 roku wydatki sześciu największych operatorów ultrawielkich centrów danych w USA (w tym Meta) zbliżą się do 400 miliardów dolarów.

Jednocześnie wielkość pojedynczych projektów rośnie w zadziwiającym tempie. Branżowi obserwatorzy podkreślają, że ubezpieczenie parków infrastrukturalnych o wartości od 10 do 20 miliardów dolarów, a nawet więcej, przeszło w branży od „niemal niemożliwe” w 2023 roku do „cotygodniowe dyskusje” w 2026. Zdolność ubezpieczycieli ewidentnie nie nadąża — ryzyko skoncentrowane w jednym miejscu sięgające dziesiątków miliardów dolarów przekracza możliwości tradycyjnych produktów ubezpieczeniowych.

Aby wypełnić tę lukę, Marsh wprowadził linię produktów Nimbus, oferującą do 2,7 miliarda dolarów pojemności; Aon rozszerzył swój program ubezpieczeniowy dla centrów danych do 2,5 miliarda dolarów. Jednak nawet te rozwiązania na miarę nie dorównują skali projektu El Paso wartego 14 miliardów dolarów.

Ryzyko sieci elektroenergetycznej Teksasu: Efekt “izolowanej wyspy” ERCOT jako “niewidzialna bomba”

Lokalizacja El Paso nadaje kryzysowi ubezpieczeniowemu dodatkowy wymiar. Sieć energetyczna ERCOT w Teksasie jest praktycznie odizolowana od reszty USA, ograniczając możliwość importu energii z sąsiednich stanów w sytuacjach awaryjnych. Zimowa burza Uri z 2021 roku udowodniła destrukcyjny efekt takiej izolacji — awarie zasilania na całym stanie, kaskadowe uszkodzenia i miliardowe straty ekonomiczne.

Dla centrum danych zużywającego cały 1 GW energii, kilkudniowa przerwa w dostawie prądu to katastrofalne przerwanie operacji, nie zwykła niedogodność. Wycenianie ubezpieczenia przerwania działalności spowodowanego awarią sieci energetycznej (nie fizycznym uszkodzeniem) jest jedną z najtrudniejszych kategorii dla branży ubezpieczeniowej — ponieważ straty nie są jednoznaczne jak w przypadku fizycznych zniszczeń majątkowych.

“Pułapka kredytowa” pożyczkodawców: wysokie ryzyko za wysokimi zwrotami

W lipcu obligacje Sopaipilla Investor LLC na kwotę 12,55 miliarda dolarów były wycenione z rentownością 7,534%, co jest poziomem zbliżonym do obligacji śmieciowych. Choć S&P i Fitch przyznali rating A+/AA-, suma zapisów wyniosła jedynie około 17 miliardów dolarów, znacznie mniej niż zwykle przy projektach ultra dużych centrów danych.

Stosunkowo chłodna reakcja rynku odzwierciedla ostrożną ocenę ryzyka przez inwestorów. W modelu „finansowania poza bilansem” prawa pożyczkodawców do dochodzenia roszczeń zależą faktycznie od jakości kredytowej Meta i jej gwarancji rezydualnej, nie od fizycznych aktywów projektu. W przypadku katastrofy przekraczającej pokrycie ubezpieczeniowe, pożyczkodawcy mogą stanąć wobec miliardowych strat.

Bardziej niepokojące jest to, że broker ubezpieczeniowy Marsh obsługiwał jednocześnie obu partnerów: Meta i BlackRock. Radcy prawni ostrzegają, że gdy broker oferuje usługi projektowania struktury ryzyka oraz sprzedaje powiązane produkty ubezpieczeniowe kilku stronom równocześnie, może pojawić się ryzyko konfliktu interesów.