Nadchodzi kolejny raport finansowy Cleveland-Cliffs (CLF.US)! Traderzy opcji przygotowują się wcześniej na gwałtowne wahania ceny akcji.

Raz zostać „oszukanym” to wina innych; drugi raz – to już tylko własna wina. Dla inwestorów Cleveland-Cliffs (CLF.US) wydaje się to być powiedzeniem, które powtarzają sobie w kółko, gdy stalowy gigant szykuje się do publikacji raportu finansowego.

Jak informuje aplikacja Zhishen Finance, Cleveland-Cliffs opublikuje raport finansowy 19 października, co stanie się rynkowym punktem ciężkości. Inwestorzy opcyjni są w pełnej gotowości. Po publikacji wyników za drugi kwartał w lipcu, kurs spółki wzrósł w ciągu jednego dnia niemal o 16% – niemal dwukrotnie więcej niż jej długoterminowa średnia dzienna zmienność, która wynosi nieco ponad 8%. Od tamtej pory inwestorzy zaczęli obawiać się powtórki takiej zmienności i masowo podnosili implikowaną zmienność (IV) krótkoterminowych opcji. Obecnie liczba krótkich pozycji w tej akcji sięga niemal 14%, a prezes firmy znany jest z konfrontacyjnego podejścia wobec „shortujących”. Przyznał, że lubi „powoli gotować te niedźwiedzie jak żaby” i stwierdził, że „wybrali złą osobę do walki”.

Przy takich wypowiedziach nie dziwi, że inwestorzy opcyjni zachowują szczególną ostrożność wobec możliwych gwałtownych ruchów kursu Cleveland-Cliffs. Dla strategicznych wystawców premii opcyjnych ta podwyższona krótkoterminowa nerwowość tworzy wyjątkowo atrakcyjną okazję do zastosowania strategii „strangle-swap”. Czasem inwestorzy lub stratedzy określają tę technikę mianem „double-diagonal spread”. Konstrukcja ta umożliwia graczom wykorzystanie oczekiwanego po publikacji raportu spadku implikowanej zmienności (tzw. „volatility crush”), jednocześnie unikając nieograniczonego ryzyka związanego z nagą sprzedażą strangle’a.

Aby zrealizować tę strategię „strangle-swap”, inwestor sprzedaje strangle o krótszym terminie (np. listopadowy), a jednocześnie kupuje strangle o dłuższym terminie (np. styczniowy), ograniczając w ten sposób potencjalne ryzyko. Kluczową kwestią w tej transakcji jest różnica w tempie spadku implikowanej zmienności między opcjami listopadowymi (krótszy termin), a opcjami styczniowymi (dłuższy termin).

Z obawy o powtórkę ostrego ruchu z publikacji poprzedniego raportu kwartalnego inwestorzy masowo kupują opcje listopadowe. Bez względu na to, czy gwałtowna zmienność rzeczywiście się powtórzy, po prezentacji wyników 19 października ta binarna niepewność zniknie, co spowoduje gwałtowny spadek implikowanej zmienności opcji listopadowych – zjawisko to określane jest zwykle jako „volatility crush”. Natomiast opcje styczniowe mają do wygaśnięcia znacznie więcej czasu, przez co są mniej wrażliwe na taki nagły spadek IV i znacznie wolniej tracą na wartości wraz z upływem czasu (theta).

Jeśli po publikacji raportu kurs Cleveland-Cliffs utrzyma się w przedziale 11 dolarów – 17 dolarów, ta strategia przyniesie maksymalne zyski. W takim scenariuszu wystawione opcje typu strangle z listopada szybko stracą na wartości. Inwestorzy mogą następnie odkupić te krótkie nogi za niewielką część premii zainkasowanej początkowo (0,80 dolara), albo pozwolić im wygasnąć bezwartościowo. To umożliwia praktycznie bezkosztowe utrzymanie pozycji na strangle’u 10/18 dolarów na opcjach styczniowych i ekspozycję na przyszłe ruchy kursu aż do końca roku.

Jeśli jednak kurs Cleveland-Cliffs powtórzy lub przewyższy „eksplozję” z lipca, strategia ta może przynieść stratę. Wystawione poziomy wykonania (11 i 17 dolarów) są bowiem węższe niż kupione (10 i 18 dolarów), więc przy silnym, jednokierunkowym ruchu kursu wewnętrzna wartość sprzedanych opcji będzie rosła szybciej, niż w krótkim terminie mogłyby to zrekompensować kupione opcje tej samej konstrukcji.