Odbicie jena może być tylko tymczasowe, Morgan Stanley obstawia powrót transakcji arbitrażowych, a kurs dolara do jena może wzrosnąć do 163.

Jak podaje Jinse Finance, JPMorgan uważa, że ostatnie umocnienie jena wynika głównie z krótkoterminowego zamykania transakcji arbitrażowych oraz zakładów rynkowych na repatriację japońskiego kapitału, a nie z faktycznej poprawy fundamentów. Wraz ze stopniowym zanikiem obaw o odpływ kapitału oraz odbudową transakcji arbitrażowych z udziałem jena, bank prognozuje, że jen może ponownie spaść do minimów z lipca i zaleca zajęcie długiej pozycji na parze USD/JPY z celem na poziomie 163 jenów za 1 dolara.

Zespół strategów JPMorgan, w skład którego wchodzą Koichi Sugisaki, David Adams i Andrew Watrous, zaleca obecnie inwestorom zajęcie długiej pozycji na USD/JPY z celem 163 i poziomem stop loss na 150. Poziom 163 to wartość, do jakiej dolar wzrósł w stosunku do jena pod koniec lipca, kiedy gwałtowna deprecjacja jena skłoniła Japonię i USA do rzadkiej, skoordynowanej interwencji poprzez zakup jena.

Obecnie kurs jena utrzymuje się w okolicach 154 jenów za 1 dolara i notuje pierwszy od czterech miesięcy dwutygodniowy wzrost. Wcześniejsza wspólna interwencja Japonii i USA zapewniła jenowi znaczące wsparcie, a w tym tygodniu USA ponownie wysłały sygnał poparcia dla jena. Minister finansów USA Janet Yellen ostrzegła spekulantów grających na dalsze osłabienie jena, rzucając wyzwanie rynkowi w zakresie determinacji USA do wsparcia jena.

Jednak według JPMorgan ostatnie odbicie jena nie zmienia średnioterminowej słabości jego fundamentów. Stratedzy banku twierdzą: „Ostatnie wzmocnienie jena wydaje się być przede wszystkim skutkiem zamykania krótkoterminowych pozycji arbitrażowych, co wynika z rynkowych przypuszczeń, że Japoński Rządowy Fundusz Emerytalny (GPIF) może skłonić kapitał do repatriacji, a nie z faktycznej zmiany fundamentów.” Jednocześnie podkreślają, że prawdopodobieństwo dużego napływu kapitału do Japonii nie jest wysokie.

Od lat niskie stopy procentowe w Japonii sprawiają, że jen jest kluczową walutą finansującą globalne transakcje arbitrażowe. Inwestorzy mogą tanio zaciągać pożyczki w jenie, a następnie inwestować te środki w waluty i aktywa przynoszące wyższe odsetki i czerpać zyski z różnicy. Tego typu operacje sprzyjają sprzedaży jena i są jednym z głównych powodów długoterminowej presji deprecjacyjnej na tę walutę.

Ostatnio ta logika inwestycyjna została zakłócona. Z jednej strony Japonia i USA interweniowały na rynku walutowym, bezpośrednio wspierając jena; z drugiej strony, urzędnicy Banku Japonii konsekwentnie wysyłają jastrzębie sygnały i podkreślają chęć dalszego podnoszenia stóp bazowych, co skłania inwestorów do ponownej oceny opłacalności finansowania arbitrażu w jenie.

Równocześnie rząd Japonii zachęca krajowe fundusze emerytalne do zwiększania inwestycji na rynku wewnętrznym, co wywołało spekulacje o możliwości sprzedaży przez duże japońskie instytucje, w tym GPIF, zagranicznych aktywów i transferu środków do kraju. Wobec obaw inwestorów przed potencjalnym dużym odpływem kapitału, część spekulantów grających na osłabienie jena i uczestników transakcji arbitrażowych zdecydowała się zamknąć pozycje, co było głównym czynnikiem ostatniego umocnienia jena.

JPMorgan uważa jednak, że obawy rynku o szeroką repatriację japońskiego kapitału mogą być przesadzone. Jeśli te oczekiwania zaczną słabnąć, a różnice stóp procentowych między Japonią a USA pozostaną, inwestorzy mogą z powrotem wykorzystywać jena jako walutę finansującą transakcje arbitrażowe, co ponownie wywrze presję deprecjacyjną na jena.

Stratedzy spodziewają się, że „wraz z ustąpieniem nadmiernych obaw dotyczących odpływu kapitału i odbudową pozycji arbitrażowych” kurs USD/JPY powróci do poziomu wartości godziwej. Bank zaleca więc zajęcie długiej pozycji na USD/JPY, z celem na 163, co, przy obecnym kursie w okolicach 154, oznacza około 5,5% potencjał dalszego osłabienia jena wobec dolara.