Hossa na złoto jeszcze się nie skończyła? Citi stawia na efekt domina po ponownym otwarciu Cieśniny Ormuz w IV kwartale

Najnowsza prognoza Citibank dotycząca rynku surowców utrzymuje pozytywną perspektywę dla złota, ustalając cel cenowy na najbliższe 0 do 3 miesięcy na poziomie 4800 USD/uncję oraz na 6 do 12 miesięcy na poziomie 5000 USD/uncję, oba poziomy wyraźnie przewyższają obecną cenę spot złota wynoszącą około 4400 USD. Według Citibank, jeżeli Cieśnina Ormuz powróci do normalnej żeglugi w czwartym kwartale 2026 roku, obniżka cen energii stanie się ważnym katalizatorem kolejnej fali wzrostów cen złota.

Citibank przewiduje, że po ponownym otwarciu Cieśniny Ormuz, spadek cen ropy będzie z korzyścią dla złota przez wiele kanałów. Z jednej strony, obniżenie kosztów energii pomoże złagodzić presje inflacyjne, dając Rezerwie Federalnej przestrzeń do łagodzenia polityki; z drugiej strony, osłabienie dolara i spadek realnych stóp procentowych zmniejszy koszt utrzymania nieoprocentowanego złota. Spadek cen energii może także ulżyć finansowym i zewnętrznym presjom rynków wschodzących, uwalniając popyt na fizyczne złoto, wcześniej tłumiony przez wysokie ceny ropy.

Citibank uważa również, że obecnie światowy rynek energii pozostaje w stanie wyjątkowym. Bank podwyższył swoją prognozę dla Brent na trzeci kwartał 2026 roku do 86 USD/baryłkę, ale utrzymuje prognozę na czwarty kwartał na poziomie 70 USD oraz na 2027 rok na poziomie 65 USD. Mimo że globalne ceny produktów naftowych przekroczyły 120 USD/baryłkę, sama ropa nie osiągnęła jeszcze historycznych szczytów z 2022 roku, prawdziwie wyjątkowe jest natomiast gwałtowne wzrost marż rafineryjnych.

Citibank ocenia, że taka sytuacja jest trudna do utrzymania przez dłuższy czas. Iran boryka się z podwójną presją: dewaluacją waluty krajowej oraz zmniejszeniem dochodów z eksportu ropy, co na poziomie gospodarczym tworzy motywację do złagodzenia blokady; jednocześnie wysokie ceny ropy wywierają coraz większą presję na gospodarkę USA oraz rynki finansowe, a zbliżające się listopadowe wybory śródokresowe mogą zwiększyć gotowość Waszyngtonu do łagodzenia napięć.

Jeżeli Cieśnina Ormuz zostanie ponownie otwarta, światowy rynek ropy może szybko przejść z delikatnej równowagi do nadpodaży, której skala może osiągnąć 3 do 4 milionów baryłek dziennie, co wyraźnie obniży ceny ropy.

Mimo optymizmu wobec złota, Citibank ostrzega, że obecny wzrost jest wciąż podatny na zagrożenia. Od sierpnia wzrost ceny złota napędzają głównie pozycje spekulacyjne i handel papierowym złotem, podczas gdy popyt na fizyczne złoto nie nadąża. Dlatego w przypadku krótkoterminowej korekty bank uznaje to za okazję do zwiększenia pozycji.

Nawet jeśli Cieśnina Ormuz pozostanie długo zamknięta, Citibank uważa, że przestrzeń spadku cen złota jest ograniczona, a ryzyko pozostaje skierowane w górę, jednak w przypadku gwałtownych korekt światowych giełd, inwestorzy mogą sprzedawać złoto w celu zrekompensowania strat na innych aktywach, przez co może dojść do tymczasowego wycofania się z rynku.

Goldman Sachs: Hossa nie zakończyła się, lecz jest w fazie „przedłużonej przerwy”

Tony Kim, globalny szef handlu metalami w dziale FICC oraz akcji Goldman Sachs, również pozytywnie ocenia perspektywy rynku złota. Jego zdaniem, spadek cen złota od styczniowego szczytu nie oznacza końca hossy, lecz stanowi „przedłużoną przerwę”.

Według niego, polityka nowego prezesa Rezerwy Federalnej Kevina Warsha oraz zakłócenia wojny w Iranie dla rynku energii, inflacji i globalnych rezerw wydłużyły okres korekty złota. Jednak główną siłą podtrzymującą rynek pozostają ciągłe zakupy złota przez banki centralne na całym świecie.

Kim wskazuje, że światowa produkcja złota wynosi około 3500 ton rocznie. Przed konfliktem Rosja-Ukraina banki centralne kupowały rocznie około 400-500 ton, obecnie wzrosło to do około 1000-1100 ton. Oznacza to, że dla biżuterii, ETF, sztabek złota i innych celów inwestycyjnych pozostaje znacznie mniej złota, dlatego wzrost ceny może nastąpić nawet przy niewielkim napływie nowych środków.

Podkreślił również, że tradycyjna relacja pomiędzy złotem a realnymi stopami procentowymi zmienia się. W dłuższej perspektywie kwestie związane ze zrównoważeniem finansów mogą stać się kluczowym czynnikiem motywującym do alokacji środków w złoto. Kim zaznaczył, że 4000 USD/uncję stanowi solidny poziom wsparcia, gdzie napływają zamówienia zarówno z funduszy suwerennych, jak i instytucjonalnych.

UBS: Ryzyko fiskalne staje się nową długoterminową siłą napędową dla złota

UBS również uważa, że obecna hossa na rynku złota się nie zakończyła. Główny strateg UBS zwraca uwagę, że po zamrożeniu rezerw walutowych banku centralnego Rosji przez Zachód w 2022 roku, globalni zarządzający rezerwami zaczęli ponownie zastanawiać się, które aktywa mogą faktycznie pełnić funkcję waluty. Od tego czasu udział rezerw złota w portfelach banków centralnych oraz funduszy suwerennych na rynkach wschodzących wzrósł z 5-7% w 2022 roku do około 11% obecnie.

Ta zmiana strukturalnie wpływa na wrażliwość złota na realne stopy procentowe. W latach 2022-2023 realna stopa zwrotu pięcioletnich obligacji amerykańskich wzrosła o ponad 4 punkty procentowe, co według historycznych relacji powinno spowodować spadek złota o około 55%, a faktycznie cena wzrosła o 7%; w kolejnych dwóch latach realna stopa zwrotu spadła o niecały 1 punkt procentowy, podczas gdy cena złota wzrosła o 110%.

UBS uważa, że oprócz realnych stóp procentowych, korelacja obligacji ze akcjami oraz pogorszenie amerykańskich finansów publicznych stają się kolejnym ważnym wsparciem dla złota. Publiczny dług USA w ciągu następnych dziesięciu lat ma dalej znacznie rosnąć, a deficyt budżetowy USA przy pełnym zatrudnieniu wciąż stanowi około 6% PKB.

UBS ostrzega, że presja fiskalna coraz mocniej wpływa na politykę pieniężną i „dominacja fiskalna” jest już widoczna w USA. Wraz z ponowną oceną przez inwestorów trwałości finansów głównych, światowych gospodarek, złoto staje się najbardziej bezpośrednim i atrakcyjnym aktywem inwestycyjnym w tej sytuacji.