Sygnały jastrzębie ze strony Fed podnoszą oczekiwania dotyczące podwyżek stóp, złoto kontynuuje korektę, rynek oczekuje na publikację danych o zatrudnieniu w tym tygodniu.

Portal Walutowy, 1 września—— Złoto podczas porannej sesji w Azji spadło do około 4445 USD, gdy rynek ponownie ocenia przyszłą politykę Fed. Jastrzębie sygnały z konferencji w Jackson Hole zwiększyły oczekiwania dotyczące podwyżki stóp procentowych we wrześniu; wzrost cen ropy naftowej potęguje obawy inflacyjne i wywiera presję na ceny złota w krótkim terminie. Mimo to, cena złota pozostaje powyżej kluczowych średnich długoterminowych, a dalszy kierunek określi zachowanie dolara i realnych stóp procentowych.

Rynek złota wyraźnie ochłodził się we wtorek podczas porannej sesji w Azji, a cena spot złota spadła w okolice 4445 USD/uncję. Impet wzrostowy został zahamowany. Ta korekta nie wynika tylko ze zmniejszonego popytu na bezpieczne aktywa, lecz z ponownej oceny przez rynek przyszłej ścieżki stóp procentowych Fed. W obliczu wzrostu napięć na Bliskim Wschodzie i podwyżki cen energii, inwestorzy obawiają się, że wyższe koszty energii mogą wzmocnić presję inflacyjną, ograniczając pole manewru Fed w zakresie łagodzenia polityki monetarnej.

W ostatnim czasie sytuacja na Bliskim Wschodzie ponownie uległa znaczącym zmianom – doszło do militarnych starć między USA a Iranem, co szybko zwiększyło zainteresowanie dostawami energii i międzynarodowymi cenami ropy naftowej. Wzrost cen ropy z jednej strony zwiększa ryzyko na rynku ropy, z drugiej może przełożyć się na wyższe koszty paliwa, transportu i produkcji, które trafią do cen końcowych. Dla złota oznacza to złożone konsekwencje: ryzyko geopolityczne zwykle sprzyja aktywom bezpiecznym, ale jeśli wydarzenia ryzykowne najpierw podnoszą ceny energii i wzmacniają oczekiwania inflacyjne, a w konsekwencji zmuszają Fed do utrzymania wyższych stóp procentowych, to wzrost dolara i rentowności amerykańskich obligacji może zniwelować popyt na złoto jako bezpieczną przystań.

Obecnie kluczowa zmienna na rynku to nie tylko ryzyko geopolityczne, ale przede wszystkim oczekiwania wobec polityki Fed. Przewodniczący Fed, Kevin Walsh, podczas dorocznego spotkania w Jackson Hole wysłał wyraźnie jastrzębie sygnały dotyczące inflacji, podkreślając, że stabilność cen wciąż pozostaje głównym celem polityki monetarnej i że proces spadku inflacji nie jest jeszcze wystarczająco przekonujący dla decydentów. Jego wypowiedzi sprawiły, że inwestorzy ponownie zwiększyli szacowania prawdopodobieństwa podwyżki stóp procentowych. Obecnie traderzy oceniają, że szansa na podwyżkę podczas wrześniowego posiedzenia Fed wzrosła do około 65,4%, znacznie więcej niż przed przemówieniem (około 39,9%). Oznacza to znaczącą zmianę w oczekiwaniach krótkoterminowych stóp procentowych. Dla złota, które nie generuje odsetek, wzrost oczekiwań względem stóp procentowych zwykle oznacza wyższy koszt alternatywny jego posiadania, co prowadzi do presji na ceny złota.

Co warto zauważyć, ryzyko inflacyjne nie zniknęło całkowicie. Choć dane inflacyjne z USA wykazały pewne oznaki ochłodzenia, ponowny wzrost cen energii może zmienić trajektorię inflacji w nadchodzących miesiącach. Jeśli ropa pozostanie silna, a koszty benzyny i transportu w USA wzrosną ponownie, rynek zacznie obawiać się spowolnienia tempa spadku inflacji. W takiej sytuacji Fed, nawet nie podnosząc stóp natychmiast, może przedłużyć okres utrzymania wysokich stóp procentowych, co również wywiera presję na wycenę złota. Niektóre instytucje uważają, że ostatnie sygnały od Walsh’a jasno wskazują na jastrzębią politykę. Rajiv Demelo, globalny menadżer portfela makro w GAMA Asset Management, stwierdza, że zwrot polityki w stronę jastrzębią zaskoczył wielu inwestorów, dlatego złoto może w krótkim terminie napotykać opór. Ten wniosek odzwierciedla główny krótkoterminowy dylemat na rynku złota: wzrost ryzyka geopolitycznego podbija wartość złota jako bezpiecznego aktywa, zaś wzrost oczekiwań dotyczących stóp procentowych podnosi koszt jego posiadania.

W międzyczasie, dolar także zyskuje na nowo wsparcie. Mocne stanowisko Fed wobec inflacji sprzyja utrzymaniu wysokiej rentowności aktywów denominowanych w USD. Dla złota rozliczanego w USD, silniejszy dolar zwykle podnosi koszt zakupów dla inwestorów spoza USA, co wpływa dodatkowo na presję spadkową na cenę złota. W przyszłości, możliwości do powrotu trendu wzrostowego na złocie będą zależały nie tylko od ryzyka geopolitycznego, ale także od tego czy indeks dolara oraz rentowności obligacji USA zaczną wyraźnie spadać.

Jednak techniczna struktura złota w średnim terminie nie uległa całkowitemu osłabieniu. Na dziennym wykresie XAU/USD nadal znajduje się powyżej 100-dniowej średniej ruchomej (~4370 USD), a także utrzymuje się w okolicach 20-dniowej średniej ruchomej (~4430 USD). 20-dniowa średnia nadal zapewnia pewne wsparcie dla ceny, co wskazuje, że wcześniejsza struktura wzrostowa nie została naruszona. RSI wynosi obecnie około 54, co plasuje go w neutralno-silnej strefie, pokazując że impet rynku osłabł, lecz nie wszedł jeszcze w wyraźny trend pod dyktando niedźwiedzi.

Z perspektywy dziennej, poziom 4430 USD jest najważniejszym wsparciem w krótkim terminie — znajduje się blisko 20-dniowej średniej i jest miejscem równowagi sił popytu i podaży. Jeśli cena złota ustabilizuje się powyżej 4430 USD i przebije 4500 USD, możliwy jest test oporu w okolicach 4600 USD; dalsze wzrosty mogą celować w zakres 4700–4725 USD, blisko górnej granicy Bollingera, stanowiąc kluczowy test dla byków. W przeciwnym razie, utrata wsparcia na 4430 USD może sprawić, że cena złota cofnie się do 100-dniowej średniej (~4370 USD). Jeśli również ten poziom zostanie przebity, korekta może rozszerzyć się aż do przedziału 4200–4140 USD.

Z perspektywy 4-godzinnego wykresu, krótka tendencja złota zmieniła się z poprzedniego silnego wzrostu w stronę słabszego, oscylacyjnego zachowania; po przełamaniu tempa wzrostu krótkiego cyklu, byki muszą ponownie szukać wsparcia. Obszar 4430–4440 USD to kluczowe miejsce walki popytu i podaży w krótkim terminie. Szybka odbudowa poziomu 4500 USD będzie świadczyć, że obecna korekta to raczej techniczna poprawka w trendzie wzrostowym i umożliwi ponowny test 4550–4600 USD; natomiast utrzymanie poniżej 4430 USD może wydłużyć krótkoterminową słabość do 4370 USD. Wskaźniki techniczne wykazują spadek impetu krótkiego cyklu, lecz nie potwierdziły jeszcze odwrócenia trendu średnioterminowego — obecnie warto koncentrować się na zachowaniu kluczowych poziomów wsparcia i oporu, zamiast jednoznacznie przesądzać o odwróceniu trendu.

Kolejne istotne do obserwacji będą wypowiedzi przedstawicieli Fed, dane o inflacji w USA, kondycja rynku pracy, indeks dolara oraz rentowności 10-letnich obligacji amerykańskich. Jeśli inflacja znów wzrośnie, wzmacniając oczekiwania na podwyżkę stóp, złoto może dalej doświadczać presji wycenowej; jeśli dane gospodarcze osłabną, oczekiwania dot. stóp spadną, a ryzyko geopolityczne się utrzyma, popyt na złoto jako bezpieczne aktywo może ponownie dominować.

Kluczowy dylemat dla złota zmienia się z “popytu na bezpieczne aktywa” na “walkę między popytem na bezpieczne aktywa a oczekiwaniami wobec stóp procentowych”. Eskalacja napięć na Bliskim Wschodzie powinna zwiększyć atrakcyjność złota, lecz inflacyjne ryzyko wywołane wzrostem cen ropy wzmacnia oczekiwania, że Fed utrzyma lub podwyższy stopy, czyniąc z dolara i rentowności amerykańskich obligacji główną siłę hamującą na cenę złota. W przyszłości rynek musi blisko monitorować inflację w USA, dane o zatrudnieniu oraz sygnały ze strony Fed, jak również zwracać uwagę na to, czy wzrost cen ropy rzeczywiście przekłada się na oczekiwania inflacyjne. W średnim i długim terminie złoto wciąż oferuje wartość jako bezpieczna przystań oraz element portfela, lecz jego krótkoterminowe ruchy będą znacznie bardziej zależne od faktycznych stóp procentowych, zachowania dolara i zmian w oczekiwaniach polityki monetarnej; inwestorzy muszą być czujni na wysoką zmienność spowodowaną nowymi wycenami makroekonomicznymi.