Nastroje pesymistyczne wobec dolara narastają, rynek opcji zakłada ryzyko deprecjacji.

⑴ Operacje skupu długoterminowych obligacji skarbowych przez Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych nie tylko tłumią rentowności, ale również po cichu przekształcają logikę wyceny ryzyka dolara na rynku opcji walutowych. W miarę osłabiania przewagi różnic stóp procentowych, na której opiera się siła dolara, traderzy zaczynają aktywnie pozycjonować się na dalsze osłabienie dolara.⑵ Ta zmiana jest szczególnie widoczna w kontraktach na ryzyko odwrócenia opcji walutowych — sześciomiesięczne ryzyko odwrócenia na euro/dolar po raz pierwszy od lutego przechyliło się na korzyść opcji put. Premia opcji put na GBP/USD, CHF/USD i AUD/USD również wzrosła do najwyższego poziomu względem opcji call od kilku miesięcy, co wskazuje na ogólną zmianę wyceny całego systemu walut G10, a nie tylko transakcji związanych z euro.⑶ Warto zauważyć, że mimo iż implikowana zmienność opcji pozostaje na długoterminowo niskim poziomie, ponieważ na rynku spot nie pojawiły się jeszcze na tyle silne ruchy, by podnieść zmienność, wskaźniki skośności już prognozują potencjalne zmiany. Traderzy nieustannie kumulują krótkie pozycje w dolarze, bezpośrednio kupując opcje put, stosując strategie spreadów i inne struktury na spadek dolara.⑷ Taka nierównowaga może wywołać reakcję łańcuchową: w obliczu rosnącego popytu na opcje put, animatorzy rynku chcąc dodatkowo zabezpieczyć się przed ryzykiem spadku dolara, mogą być zmuszeni do sprzedaży dolara na rynku spot, co dodatkowo spotęguje osłabienie kursu.⑸ Tworzy to asymetryczny układ ryzyka — jeśli spadek dolara przyspieszy, obecna struktura skośności może jako pierwsza wywołać szybki skok implikowanej zmienności z niskiego poziomu, a pary walutowe, w których ryzyko odwrócenia przechyliło się na korzyść dolara put, będą najbardziej narażone na ponowną wycenę zmienności.