Nierozwiązany konflikt między USA a Iranem – rynek ropy doświadcza strukturalnej transformacji, a nie tylko krótkotrwałego wstrząsu.

1. Wojna między USA a Iranem trwa już prawie sześć miesięcy, a perspektywy na przełom dyplomatyczny są nikłe. Czerwcowy tymczasowy układ o zawieszeniu broni został zerwany, żadna ze stron nie chce ustąpić w sprawie Cieśniny Ormuz, wręcz przeciwnie — eskalują konflikt. Iran ostrzega, że jeśli dyplomacja zawiedzie, przejdzie do działań militarnych; Trump oświadczył, że porozumienie „zakończyło się”.2. Cena ropy ustabilizowała się w okolicach 90 dolarów za baryłkę — choć wyparowała część premii strachu, nadal jest około 50% wyższa niż na początku roku. Rynek jest zmuszony zaakceptować nową rzeczywistość, w której ograniczona podaż może potrwać wiele miesięcy. Inflacja w Iranie przekroczyła w lipcu 80%, a eksport ropy od początku miesiąca gwałtownie spadł z 1,7 miliona baryłek dziennie w 2025 roku do 294 tysięcy baryłek dziennie; średnia cena benzyny w USA wzrosła rok do roku o 29%, co stanowi polityczne wyzwanie dla Trumpa, stojącego przed wyborami parlamentarnymi.3. Skala zakłóceń podaży pozostaje niejasna. W lipcu przez Cieśninę Ormuz transportowano około 4,8 miliona baryłek ropy i produktów naftowych dziennie, wobec około 18 milionów baryłek dziennie przed konfliktem; od początku sierpnia to zaledwie około 2 milionów baryłek dziennie. Kraje Zatoki Perskiej coraz częściej polegają na „statkach widmo” z wyłączonymi systemami śledzenia, a rzeczywista wielkość dostaw stała się jedną z największych niewiadomych rynku.4. Rynek produktów naftowych jest wyjątkowo napięty. W lipcu globalne rafinerie przerobiły o prawie 5 milionów baryłek dziennie mniej niż rok wcześniej, zapasy diesla w USA są najniższe na ten okres od trzydziestu lat, a zapasy benzyny — najniższe od 2012 roku. W drugim kwartale globalne zapasy ropy spadły o 2,4 miliona baryłek dziennie, co stanowi największy kwartalny spadek od dekady. Frachty supertankowców z Bliskiego Wschodu do Chin wzrosły z około 300 tysięcy dolarów dziennie na początku lipca do 490 tysięcy dolarów dziennie, co odzwierciedla unikanie ryzyka przez armatorów i wyższy popyt na przewozy na dalekie dystanse.5. Im dłużej trwa impas, tym mniej wygląda na chwilowy szok, a bardziej na strukturalne przekształcenie światowego handlu ropą. Brak przejrzystości podaży, wyczerpywanie się zapasów, presja na moce produkcyjne rafinerii oraz brak możliwości wznowienia handlu w Zatoce Perskiej sprawiają, że rynek stopniowo akceptuje tę nową rzeczywistość. Tym, co podtrzymuje wysokie ceny ropy, może nie być dynamika konfliktu, lecz głębokie zrozumienie długotrwałego zakłócenia podaży.