Arabia Saudyjska naśladuje Zjednoczone Emiraty Arabskie, rozszerzając przesyłki ropy naftowej drogą morską i planuje sprzedaż średniej oraz ciężkiej ropy naftowej z okolic wybrzeży Omanu.

Według informacji z aplikacji finansowej, Arabia Saudyjska stara się sprzedawać ropę naftową odbiorcom w pobliżu wybrzeża Omanu, co pokazuje, że w sytuacji utrzymujących się zakłóceń żeglugi przez Cieśninę Ormuz, kraj ten może naśladować działania Zjednoczonych Emiratów Arabskich, zwiększając eksport ropy poza Zatokę Perską dzięki takim metodom jak przeładunki ze statku na statek, aby utrzymać dostawy eksportowe.

Według osób zaznajomionych ze sprawą państwowy gigant naftowy Saudi Aramco oferuje dostawę ropy metodą „statek do statku”, a punkty odbioru obejmują okolice Sohar w Zatoce Omańskiej. Sprzedawane są gatunki Arab Medium oraz Arab Heavy. Ponieważ średnia i ciężka ropa saudyjska pochodzi głównie z morskich złóż w Zatoce Perskiej, dostawy te najprawdopodobniej są transportowane stamtąd i następnie przenoszone w pobliże wybrzeży Omanu w celu sprzedaży. Saudi Aramco odmówiło komentarza w tej sprawie.

Ostatnio główne kraje eksportujące ropę w regionie Zatoki Perskiej nieustannie poszukują alternatywnych sposobów transportu, przewożąc znaczące ilości surowca poza cieśninę. Wzrost ryzyka związanego z transportem przez Cieśninę Ormuz sprawia, że te dodatkowe kanały zaopatrzenia pomagają złagodzić obawy rynku przed gwałtownym przerwaniem eksportu ropy z Bliskiego Wschodu i częściowo powstrzymują wzrost światowych cen ropy naftowej oraz ryzyko dalszego napędzania inflacji przez ceny energii.

W porównaniu z innymi krajami regionu Arabia Saudyjska wcześniej zwiększała tempo morskich przeładunków relatywnie wolno, głównie z uwagi na posiadanie rurociągu Wschód-Zachód łączącego Zatokę Perską z Morzem Czerwonym, umożliwiającego częściowy eksport przez port Yanbu, co ogranicza zależność od Cieśniny Ormuz. Jednak w ostatnich tygodniach także ta trasa napotyka nowe ryzyka. Ruch Huti z Jemenu ogłosił blokadę morską wobec Arabii Saudyjskiej, co zwiększyło niepewność eksportu tą drogą przez Morze Czerwone.

Tymczasem ostatnie sygnały wskazują na wzrost aktywności załadunkowej ropy po stronie saudyjskiej w Zatoce Perskiej. Zdjęcia satelitarne pokazują, że w ubiegłym tygodniu co najmniej zbiornikowce o łącznej pojemności około 9 milionów baryłek dokonały załadunku w Ras Tanura – głównym saudyjskim centrum eksportowym – lub w znajdujących się nieopodal instalacjach. Arabia Saudyjska koncentruje też liczne supertankowce poza Zatoką Perską, wspierając dalszy transport surowca.

W marcu tego roku prezes Saudi Aramco Amin Nasser podkreślił, że rurociąg Wschód-Zachód dostarcza głównie Arab Light oraz Arab Extra Light. Dla porównania większość morskich złóż ropy saudyjskiej znajduje się wewnątrz Zatoki Perskiej i produkuje głównie Arab Medium i Arab Heavy. Potwierdza to dodatkowo, że obecnie sprzedawana ropa średnia i ciężka w pobliżu Sohar w Zatoce Omańskiej najprawdopodobniej przypływała tam przez Cieśninę Ormuz.

W sytuacji, gdy zarówno Cieśnina Ormuz, jak i Morze Czerwone – kluczowe szlaki transportu energii – narażone są na ryzyko geopolityczne, zwiększenie przez Arabię Saudyjską liczby transakcji „statek do statku” w pobliżu Zatoki Omańskiej wskazuje, że producenci ropy z Bliskiego Wschodu utrzymują eksport dzięki bardziej elastycznym rozwiązaniom logistycznym i przeładunkowym. To, czy taki „omijający tradycyjny model transportu” przepływ ropy będzie kontynuowany, stanie się istotnym czynnikiem wpływającym na globalną podaż i ceny ropy.