Deutsche Bank: Zakupy złota przez banki centralne i napływy do ETF sprawiają, że złoto znajduje się w fazie „wybuchowych” wzrostów

Banki centralne nadal zwiększają zasoby, napływ środków do ETF, Deutsche Bank uważa, że „eksplozja” wzrostu cen złota jeszcze się nie skończyła.

Według informacji od Trading Platforma Pościgowa, 14 sierpnia strateg towarowy Deutsche Bank Michael Hsueh opublikował najnowszy raport badawczy „Towary: Eksplodująca faza złota” (Commodities: Gold explosive phase). Hsueh ocenił, że piąta „eksplodująca” faza wzrostu cen złota rozpoczęta w 2024 roku wciąż trwa. Zakupy złota przez banki centralne oraz napływ funduszy ETF stanowią podwójne, nieelastyczne wsparcie dla popytu, a cel cenowy na koniec roku wynosi między 4700 a 5100 dolarów za uncję.

W momencie publikacji raportu cena spot złota przekroczyła poziom 4300 dolarów za uncję. Deutsche Bank zauważa, że 30-dniowy netto napływ do ETF osiągnął 1,5 miliona uncji, a globalne zasoby ETF od początku roku wzrosły o około 4 miliony uncji, co oznacza powrót do dodatnich przepływów. Jednocześnie, popyt banków centralnych na złoto wyrażony w realnych dolarach osiągnął w pierwszym kwartale 2026 roku rekordowy poziom 38,88 miliarda dolarów.

„Eksplodująca” faza: piąta od 1979 roku, nadal trwa

Deutsche Bank zastosował metodę statystyczną BSADF do identyfikacji okresów „eksplozji” w cenach złota. Od 1979 roku złoto przeszło przez pięć takich faz, obecna piąta rozpoczęła się w 2024 roku, a wskaźniki testowe nadal pozostają w aktywnej strefie.

Dane historyczne pokazują, że po wejściu w „eksplodującą” fazę ceny złota, średnia prawdopodobieństwo dodatnich wyników w ciągu kolejnych 5 lat jest wyższa (około 80% wobec 68% poza taką fazą), a przeciętny wzrost jest większy. W szczególności, jeśli wzrost w ciągu dwóch tygodni wynosi 10%-15%, prawdopodobieństwo wzrostu ceny w ciągu następnych 12 miesięcy wynosi 67%, a średni wzrost – jeśli nastąpi – sięga 31%.

Obecnie zakres cen złota w odniesieniu do statystyki BSADF jest ściśnięty – model pokazuje, że złoto „powinno” wzrosnąć do 6400 dolarów, ale „może” spaść do 3700 dolarów, aktualna cena mieści się w tym skompresowanym zakresie.

Zakupy złota przez banki centralne: rekordowy popyt, połowa nie zgłoszona

Banki centralne to obecnie najważniejsi strukturalni nabywcy złota na rynku. Dane pokazują, że w pierwszej połowie 2026 roku, po zannualizowaniu danych IMF, zakupy złota przez banki centralne wyniosły 203,1 ton, a popyt banków centralnych jest niewrażliwy na cenę – nawet przy wzroście cen złota tempo zakupów nie zwalnia.

Co jeszcze bardziej interesujące, raport wskazuje, że około połowa popytu na złoto ze strony banków centralnych nie została zgłoszona przez kanały IMF. Według Metals Focus, od trzeciego kwartału 2022 roku niezgłoszony kwartalny popyt wzrósł ze średnio 95 ton/kwartał do 286 ton/kwartał.

Dane pokazują również, że Polska, Turcja i Chiny to banki centralne, które ostatnio najbardziej zwiększały swoje zasoby złota.

Fundusze ETF: zakupy w Azji, sprzedaż na rynkach rozwiniętych, ogólnie dodatnie saldo

Przepływ środków do ETF jest najbardziej wrażliwą na cenę zmienną marginalną dla rynku złota. Dane Deutsche Bank wskazują, że od początku 2026 roku ETF-y w USA, Europie, Chinach, Japonii i Indiach odnotowały łącznie netto napływ około 4 milionów uncji, co oznacza powrót do dodatniego salda.

Pod względem struktury regionalnej, Azja (Chiny, Japonia, Indie) jest stroną netto kupującą, natomiast rynki rozwinięte (DM) są stroną netto sprzedającą. W Chinach po raz pierwszy od 2020 roku nastąpił roczny wzrost zasobów ETF, a od końca lipca tempo zakupów wyraźnie przyspieszyło.

Analiza ilościowa Deutsche Bank pokazuje, że każde dodatkowe 1 milion uncji w portfelach ETF przekłada się na wzrost ceny złota o około 14 dolarów za uncję nominalnie, co odpowiada około 1% elastyczności cenowej. Obecnie popyt ze strony ETF i banków centralnych równoważy presję netto sprzedawania ze strony spekulacyjnych pozycji na rynku kontraktów terminowych.

Model cenowy: cel na koniec roku 4700-5100 dolarów, kluczowy czynnik to dług USA

Długoterminowy model wyceny złota Deutsche Bank oparty jest głównie na ekspansji zadłużenia rządu USA, a także analizuje kurs dolara, rzeczywistą rentowność 10-letnich obligacji TIPS oraz premię za ryzyko akcji.

Dane pokazują, że przewidywany roczny wzrost zadłużenia publicznego w USA w 2026 roku wynosi 15%, a w 2027 roku 10%, znacznie powyżej poziomów z początku lat 2000. Model przewiduje, że zakres cen złota na koniec roku wyniesie 4700-5100 dolarów za uncję, a obecna cena zbiega się z wartością godziwą modelu, a reszta jest bliska zeru.

Deutsche Bank zauważa, że historycznie znaczne spadki cen złota zwykle wiązały się z dwoma sytuacjami: pierwsza to ekstremalnie silny dolar (np. wzrost indeksu dolara o 77% w latach 1981-1984); druga to nieoczekiwane, jastrzębie zacieśnienie polityki przez Fed (np. panika wywołana redukcją QE w 2013 roku, cykl podwyżek stóp w latach 2021-2022). Obecnie obie te sytuacje nie stanowią znaczącego ryzyka.

Struktura popytu: popyt na biżuterię na najniższym poziomie od pandemii, bez wpływu na ogólną sytuację

Struktura popytu na złoto przechodzi obecnie głęboką transformację. Raport pokazuje, że w drugim kwartale 2026 roku globalny popyt na biżuterię spadł do 278,2 ton – najniższego poziomu od pandemii; Indie i Chiny odpowiadają za 73% popytu na biżuterię, a wysokie ceny złota wyraźnie hamują konsumpcję w tych krajach.

Deutsche Bank uważa jednak, że spadek popytu na biżuterię nie stanowi ryzyka systemowego. Wynika to z faktu, że popyt ze strony banków centralnych i ETF to „nieelastyczny popyt”, który nie zależy od ceny; natomiast biżuteria i podaż złota z recyklingu są „elastyczne” i automatycznie korygują się w zależności od ceny. Efekt wzajemnej kompensacji powoduje, że popyt na fizyczne inwestycje pozostaje względnie stabilny.

Nastroje rynkowe i pozycje: premia za opcje wzrostowe wróciła, pozycje na kontraktach terminowych nadal niskie

Jeśli chodzi o wskaźniki nastrojów rynkowych, trzeciomiesięczny wskaźnik ryzyka odwrócenia 25 delta dla złota ponownie znalazł się w strefie premii za opcje wzrostowe, po tym jak krótko spadł poniżej zera 19 marca 2026 roku.

Pozycje na rynku kontraktów terminowych na złoto pozostają jednak niskie. Dane Deutsche Bank pokazują, że otwarte kontrakty na złoto na rynku futures spadły do najniższego poziomu od 2009 roku, co oznacza, że obecne pozycje rynkowe nie są przepełnione – jeśli napłyną dodatkowe środki, istnieje potencjał dalszego wzrostu cen.

Deutsche Bank zwraca również uwagę, że negatywna korelacja złota z dolarem została tymczasowo wzmocniona w drugim kwartale 2026 roku – 60-dniowy rolowany beta osiągnął -7,12, ale obecnie wrócił do długoterminowej średniej (-1,18). Powiązanie złota z oczekiwaniami obniżek stóp przez Fed pozostaje znaczące – wycena stóp na posiedzeniu Fed w grudniu 2026 roku stanowi obecnie najważniejszy krótko-terminowy punkt odniesienia.