Rola obligacji jako stabilizatora portfela słabnie, inwestorzy zwracają się ku towarom i aktywom rzeczowym w celu ochrony przed inflacją.

⑴ Amerykańscy inwestorzy, którzy wcześniej polegali na obligacjach jako buforze przed spadkiem rynku akcji, obecnie kierują swoją uwagę ku towarom, infrastrukturze, prywatnym kredytom oraz innym kategoriom aktywów wrażliwych na inflację, aby przeciwdziałać utrzymującemu się ryzyku inflacyjnemu. Główną przyczyną jest to, że skuteczność obligacji jako balastu portfela jest podkopywana przez wiele czynników.⑵ Utrzymująca się wysoka inflacja, ogromna skala zadłużenia państwa, nasilająca się niepewność polityki oraz częste pojawianie się zjawiska jednoczesnych spadków akcji i obligacji wspólnie osłabiają funkcję hedgingową instrumentów o stałym dochodzie. Obecnie inflacja konsumencka w USA wprawdzie spadła do około 3,5%, lecz napięcia na linii USA-Iran mogą ponownie zwiększyć presję cenową poprzez wzrost cen ropy naftowej.⑶ Niektóre instytucje w ostatnim czasie obniżyły udział części o stałym dochodzie w portfelu 60/40 z 40% do 31% oraz po raz pierwszy od 15 lat wprowadziły 6% alokacji w towary, argumentując, że obligacje nie zapewniły odpowiedniej ochrony przed spadkami na rynku akcji, a jednocześnie przechodzą z pasywnych strategii w kierunku CLO, MBS i obligacji wysokodochodowych, aby poszerzyć źródła dochodu.⑷ Gdy stopa inflacji utrzymuje się powyżej około 2,7%, korelacja między akcjami a obligacjami zwykle staje się dodatnia, co oznacza, że oba aktywa wykazują podobne ruchy i osłabiają efekt dywersyfikacji, tylko w okresach recesji amerykańskie obligacje nadal pełnią funkcję bezpiecznej przystani. Natomiast obligacje o terminie zapadalności powyżej pięciu lat stają w obliczu zbyt wielu niekorzystnych czynników i braku odpowiedniego wsparcia.⑸ W tym kontekście odwrót od globalizacji, ograniczenia w łańcuchach dostaw oraz wzrost wydatków na obronność na nowo kształtują logikę inwestycyjną, a wpływ polityki fiskalnej przewyższa już politykę monetarną. Niektóre instytucje prowadzą swoich klientów od inwestycji w instrumenty o stałym dochodzie z rynków rozwiniętych w stronę portfeli zabezpieczających, złożonych z towarów, złota, nieruchomości i infrastruktury, a aktywa materialne stają się ostatecznym miejscem przepływu kapitału.