Rentowności długoterminowych obligacji włoskich wspólnie wzrosły, a globalna presja sprzedażowa na obligacje skarbowe rozprzestrzenia się rezonansem.

⑴ Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych Włoch wzrosła do 4,04%, osiągając najwyższy poziom od marca 2026 roku; w ciągu ostatnich czterech tygodni zanotowano wzrost o około 37,6 punktów bazowych, a w skali roku o 56,8 punktów bazowych. Obligacje państw peryferyjnych strefy euro pozostają pod presją w wyniku ponownej wyceny zależności energetycznej i słabości fiskalnej na rynku. ⑵ Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych Kanady równolegle wzrosła do 3,60%, co stanowi najwyższy poziom od maja 2026 roku; w ciągu ostatnich czterech tygodni wzrosła o około 15,4 punktu bazowego, a w skali roku łącznie o około 3 punkty bazowe. Choć skala wzrostu jest relatywnie łagodna, również odzwierciedla ona transmisję amerykańskich obligacji oraz wsparcie dla oczekiwań inflacyjnych ze strony wysokich cen surowców. ⑶ Skoordynowany wzrost rentowności długoterminowych obligacji w obu krajach nie jest zjawiskiem odosobnionym – światowy rynek obligacji skarbowych stoi w obliczu potrójnej siły napędowej: sytuacja na Bliskim Wschodzie podnosi koszty energii, co wzmacnia trwałość inflacji; normalizacja stóp procentowych w Japonii wywołuje efekt rozlewania się na globalne stopy wolne od ryzyka; a także wzrost emisji obligacji przez główne gospodarki na potrzeby obronności i bezpieczeństwa energetycznego, wywołując wstrząs podażowy. ⑷ Krótkoterminowy, skumulowany wzrost rentowności włoskich obligacji jest jeszcze gwałtowniejszy, co odzwierciedla podwójną wrażliwość rynku na wysoki poziom zadłużenia i zależność od importu energii. Z kolei wzrost w Kanadzie jest przede wszystkim rezultatem podążania za amerykańskimi obligacjami oraz efektów zmian cen ropy naftowej. W dalszej perspektywie uwaga skupiać się będzie na ścieżkach polityki EBC oraz Banku Kanady i ich wpływie na kształtowanie się krzywej rentowności.