Amerykańskie obligacje skarbowe utknęły w pułapce „odbić martwego kota”, sytuacja w Iranie i zmiana logiki obligacji japońskich przekształcają globalne wyceny.

⑴ Notowania amerykańskich obligacji skarbowych pozostają niemal niezmienne, lecz sama ta stagnacja stanowi sygnał słabości — w środowisku traderów określa się to jako typową „odbicie martwego kota”. Powinien pojawić się zdrowy popyt wywołany odkupowaniem pozycji krótkich, jednak nadal go brakuje, co odzwierciedla poważny niedostatek wewnętrznej płynności rynku. ⑵ Trzy zewnętrzne siły nadal wywierają presję na rynek obligacji: Iran wydłuża okres konfliktu, wznawia działalność podziemnych instalacji rakietowych i operacje wystrzeliwania, niedawny atak na bazę sił powietrznych w Jordanii spowodował ofiary wśród żołnierzy amerykańskich, a punkt nacisku został przesunięty z cieśniny Ormuz na cieśninę Bab El-Mandeb. Flota UE podniosła poziom zagrożenia i zaleciła niektórym powiązanym statkom omijanie tego obszaru, wiele tankowców z Arabii Saudyjskiej zawróciło lub zmieniło trasę, co prowadzi do realnych zakłóceń w dostawach energii. ⑶ Analiza techniczna ropy naftowej pokazuje wzrostowy trend; kontrakty WTI na najbliższy miesiąc przekroczyły 50-dniową średnią i poruszają się wzdłuż górnej linii Bollingera. Szerokość tego pasma rozszerzyła się po wcześniejszym okresie jego zwężenia podczas zawieszenia broni, co stanowi sygnał ponownego przyspieszenia wzrostowej dynamiki. Znacząco zmniejszony przepływ przez cieśninę Ormuz oraz wyższe implicitne ceny na rynku produktów rafinowanych wskazują, że presja na rynku fizycznym jest znacznie wyższa niż sugeruje cena kontraktów terminowych. ⑷ Japońskie obligacje stanowią kolejny kluczowy czynnik na globalnym rynku długu. Instytucje finansowe dziś rano porównały obawy związane z długimi pozycjami do „twórcy wdów”, lecz faktycznie przez ostatnie dekady takie określenie dotyczyło pozycji krótkich. Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że japońskie Ministerstwo Finansów i Bank Centralny regularnie neutralizują negatywne fundamentalne trendy poprzez masowy skup obligacji i kontrolę krzywej rentowności. Dlatego prawdziwa zmiana nastąpi dopiero, jeśli Japonia zacznie sprzedawać swoje pozycje — wtedy logika może się odwrócić. ⑸ Ta logika jest zgodna z naszą tegoroczną prognozą globalnej bessy na rynku obligacji; główna siła napędowa pochodzi z normalizacji stóp procentowych w Japonii, co podnosi globalną stopę wolną od ryzyka, a Europa — zmuszona w wyniku zagrożeń militarnych i energetycznych — zaczyna masowo emitować obligacje. 10-letnie japońskie obligacje osiągnęły kluczowy poziom techniczny, a w krótkoterminowym ujęciu handlowym przedział dla 2-latek wynosi 4,30%-4,08%, dla 10-latek 4,68%-4,48%, podczas gdy dzisiejsza uwaga skupia się na wąskim zakresie 4,64%-4,60%. ⑹ Brak danych ekonomicznych oraz wystąpień przedstawicieli Fed w środę, ale presja podażowa nie słabnie — Departament Skarbu USA planuje emisję 72 miliardów dolarów 17-tygodniowych bonów skarbowych oraz ponowną emisję 13 miliardów dolarów 20-letnich obligacji, a także przeprowadzi operację odkupu obligacji indeksowanych do inflacji na maksymalną wartość 750 milionów dolarów. W warunkach braku wyraźnych katalizatorów, napływ podaży oraz słabość techniczna mogą utrzymać niekorzystny trend na rynku obligacji, z większą łatwością spadków niż wzrostów.