Rentowności obligacji europejskich wzrosły na całej linii, Brent powrócił powyżej 90 dolarów, co nasiliło obawy o inflację, a oczekiwania na podwyżkę stóp procentowych przez EBC we wrześniu rosną.

⑴ Rentowności obligacji państwowych strefy euro wzrosły we wtorek powszechnie, a rentowność niemieckich 10-letnich obligacji wzrosła o ponad 2 punkty bazowe do poziomu 3,175%, osiągając najwyższy poziom od ponad ośmiu tygodni. Głównym katalizatorem był powrót notowań ropy Brent powyżej 90 dolarów za baryłkę, a utrzymujące się napięcia geopolityczne nadal zagrażają perspektywom inflacyjnym i wzmacniają logikę Europejskiego Banku Centralnego dotyczącą utrzymania restrykcyjnej polityki.⑵ Ceny energii w ostatnim czasie dominują nad rynkiem obligacji; wzajemne uderzenia militarne Stanów Zjednoczonych i Iranu doprowadziły do niemal całkowitego wstrzymania żeglugi w cieśninie Ormuz, a kontrakty terminowe na ropę Brent tego dnia wzrosły o ponad 2%, zbliżając się do pięciotygodniowego maksimum na poziomie 91,42 dolarów osiągniętego w poniedziałek. Referencyjna hurtowa cena gazu ziemnego w Holandii w ciągu dnia osiągnęła czteromiesięczne maksimum, dodatkowo zwiększając obawy inflacyjne.⑶ Rynek oczekuje, że Europejski Bank Centralny utrzyma w tym tygodniu stopę depozytową na poziomie 2,25%, jednak wycenia przestrzeń do dalszego zacieśnienia polityki o około 45 punktów bazowych do końca roku, co odpowiada jednej podwyżce o 25 punktów bazowych oraz 80% prawdopodobieństwa drugiego ruchu. Instytucje finansowe uważają, że podwyżka we wrześniu jest wsparta danymi o inflacji, jednak dalsze podwyżki mogą być ograniczone przez wzrost gospodarczy.⑷ Rentowność niemieckich 2-letnich obligacji wzrosła o około 1,5 punktu bazowego, osiągając 2,793%. Wcześniej, w poniedziałek, sięgnęła dwuletniego maksimum na poziomie 2,8174%, co odzwierciedla rosnącą wrażliwość rynku na oczekiwania dotyczące polityki. Brytyjskie obligacje wypadły stosunkowo stabilnie; rentowność 10-letnich obligacji pozostała bez zmian na poziomie 5,034%. Nowy kandydat na stanowisko ministra finansów jest postrzegany jako bliższy rynkowi niż inni potencjalni kandydaci, co w pewnym stopniu uspokoiło nastroje inwestorów.