CaiXin Futures: segment olejowy notuje silniejszy wzrost napędzany przez ceny ropy i biodiesla, palmowy olej przewodzi wzrostom z wynikiem 1,56%.

⑴ Wspierane przez ciągłe odbicie cen ropy naftowej na rynkach międzynarodowych oraz amerykańskiego oleju sojowego, krajowe kontrakty terminowe na oleje roślinne w poniedziałek utrzymywały się w silnej tendencji. Kontrakt główny na olej palmowy 2609 zamknął się wzrostem o 1,56%, główny kontrakt na olej sojowy wzrósł o 0,58%, a główny kontrakt na olej rzepakowy zwiększył się o 0,44%, po czym cena terminowa ponownie przekroczyła 10 tysięcy juanów za tonę. ⑵ Aktualny główny motor rynku skupia się na popycie ze strony sektora biodiesla: amerykański sektor biopaliw wykazuje silny popyt na olej sojowy, a pozytywne cotygodniowe dane eksportowe podtrzymują ceny amerykańskiego oleju sojowego; przesunięcie centrum cen ropy naftowej wzmacnia energetyczny charakter olejów roślinnych i zwiększa oczekiwania względem popytu na biodiesel jako alternatywę. ⑶ Indonezja ogłosiła sukces projektu biopaliwa B50 opartego na oleju palmowym i od tego miesiąca zaprzestaje importu diesla, co bezpośrednio zwiększy oczekiwania dotyczące popytu na przemysłowy olej palmowy w przyszłości i zapewni dodatkową motywację do wzrostu cen. Krótkoterminowo segment olejów roślinnych wciąż korzysta z jednoczesnego wsparcia cen ropy i popytu na biodiesel – utrzymuje się ogólnie silny trend, jednak należy być czujnym wobec potencjalnego odbudowywania zapasów krajowych i zmian polityki, które mogą przynieść zmienność rynku. ⑷ Na rynku śruty sojowej dominuje podejście wyczekujące i unika się pogoni za wzrostami. Lepsze dane eksportowe amerykańskiej soi oraz niesprzyjająca pogoda na terenach uprawnych windują ceny kontraktów terminowych, co wpływa na wzrost kosztów importu i przekłada się na wzrost cen krajowego oleju sojowego oraz śruty. Jednak na rynku gotówkowym nadal utrzymuje się kumulacja zapasów, istnieje duża presja podażowa, a popyt końcowy jest umiarkowany, przez co skłonność do budowy zapasów pozostaje niewysoka, a przewaga podaży nad popytem nie uległa zmianie — bazowa różnica cen gotówkowych pozostaje osłabiona. Kluczowa logika w najbliższym czasie opiera się na kosztach importu; obserwuj notowania amerykańskiej soi, warunki pogodowe i chińsko-amerykańską politykę handlową. ⑸ W przypadku kukurydzy preferowane są krótkie pozycje przy wzrostach – sytuacja fundamentalna pozostaje rozluźniona. Handlowcy w regionach produkcji sprzedają na bieżąco, nowy sezon pszenicy i zwiększony wolumen importowanych zbóż zwiększają ogólną presję podażową, większość odbiorców zaopatruje się doraźnie, a ceny pozostają pod presją przy przewadze podaży nad popytem, lekko się wahając – strategia utrzymywania krótkich pozycji przy wzrostach pozostaje rekomendowana. ⑹ Na rynku wieprzowiny preferowane są krótkie pozycje przy wzrostach; ostatnio druga faza tuczu nieco przygasła, ceny gotówkowe osłabły, a korekta na rynku kontraktów potwierdza wcześniejsze założenia. W średnim i długim okresie możliwa jest częściowa poprawa sytuacji w hodowli, lecz jej zakres będzie ograniczony. W ujęciu miesiąc do miesiąca spadek liczby loch hodowlanych 10 miesięcy temu powoduje, że w drugiej połowie roku teoretyczna podaż spadnie, lecz skala tego spadku będzie umiarkowana; druga połowa roku to sezon zwiększonego popytu, połączenie spadku podaży z rosnącym popytem i częstymi politykami zmniejszania produkcji może okresowo poprawić warunki hodowli, ale nadal rekomenduje się krótkie pozycje przy wzrostach. ⑺ Na rynku jaj preferowane są długie pozycje przy spadkach, ostatnio rynek utrzymuje się w silnej tendencji. Po stronie podaży, gorąca pogoda wpływa na spadek wydajności nieśności kur, a hodowcy ograniczają sprzedaż, co lekko zmniejsza podaż; po stronie popytu miesiące od lipca do września to sezon szczytowy, sprzedaż końcowa przebiega sprawnie, a od drugiej połowy lipca popyt może jeszcze wzrosnąć. Przy słabej podaży i silnym popycie zapasy jaj maleją, a ceny mogą utrzymywać się na wysokim poziomie – zaleca się długie pozycje przy spadkach.