Tinukoy ng Fitch ang panganib ng pagbaba ng sovereign rating ng Estados Unidos, ang interes sa utang ng mga developed market ay lumampas sa $3.3 trilyon

Sa konteksto ng paglawak ng piskal na depisit ng Estados Unidos sa $1.99 trilyon para sa fiscal year 2026 at pagtaas ng netong gastos sa interes hanggang pinakamataas na rekord na $1.05 trilyon, hayagang binanggit ng Fitch Ratings ang panganib ng pagbaba ng US sovereign rating.

Ayon sa datos na inilabas ng Kagawaran ng Pananalapi ng Estados Unidos noong Oktubre 16, hanggang Setyembre 30 ng fiscal year 2026, umabot sa $1.99 trilyon ang piskal na depisit ng pederal na pamahalaan ng Estados Unidos, tumaas ng humigit-kumulang 12% taon-sa-taon, ang pinakamalaking taunang piskal na depisit mula 2021, at ikaapat na sunod na taon sa mataas na antas na ito.

Ang pagtaas ng yield ng US Treasury ay nagdulot ng mabilis na pagtaas sa gastos sa interes, na naging pangunahing salik sa paglaki ng piskal na depisit. Para sa fiscal year 2026, tumaas ng $81.4 bilyon taon-sa-taon ang netong gastos sa interes ng federal government ng US, umabot sa pinakamataas na rekord na $1.05 trilyon, at naging isa sa tatlong pinakamalaking gastusing item ng pamahalaan.

Inaasahan ng Fitch na ang kabuuang utang ng mga developed market governments ay aabot sa higit $75 trilyon sa katapusan ng taon; Ayon sa datos ng International Institute of Finance (IIF), kahit bago pa ang kasalukuyang basura ng bond market, lagpas na sa $3.3 trilyon ang taunang bayad na interes ng mayayamang bansa, mas mataas pa kaysa sa pandaigdigang gastos sa depensa o kabuuang pamumuhunan sa artificial intelligence.

Itinuring ng Fitch ang Estados Unidos, France, at United Kingdom bilang mga bansa na may banta sa debt stability at panganib ng pagbaba ng sovereign rating. Malinaw nilang binanggit: Kung magpapatuloy ang paglala ng tatlong pangunahing indikatibo—malaking piskal na depisit, mataas na ratio ng gastos sa interes sa kita, at tumataas na ratio ng pampamahalaang utang sa GDP at walang makatuwirang pangmatagalang piskal na adjustment na plano, bababa ang US sovereign rating.

Sinabi ni Brian Coulton, Chief Economist ng Fitch Ratings, na ang kasalukuyang pagtaas ng bond yields ay bunga ng kapwa supply at demand factors. Kanyang binigyan diin:

Ang tagal ng energy shock ay lumampas sa inaasahan, nagbago ng pananaw ng merkado sa monetary policy, at nagresulta sa mas mataas na pagbabantay ng mga sentral na bangko sa pangalawang epekto ng inflation.

Kapansin-pansin, hindi lamang ang mga medium at short-term na bonds ang apektado, ngunit sabay ring tumataas ang yield ng 30-year long-term bonds, samantalang nananatiling matatag ang medium at long-term inflation expectations. Sinabi ni Brian Coulton:

Ibig sabihin, mas malawak na supply at demand factors rin ang gumagana dito.

Ang pressure sa supply side ay unang nagmumula sa patuloy na lumalaking piskal na depisit ng bawat bansa. Ipinahayag ng International Monetary Fund sa pinakabagong World Economic Outlook noong Oktubre na ang netong paghiram ng mga developed economies sa taong ito ay aabot sa 5.2% ng GDP, pinakamataas mula 2021.

Ayon sa US Treasury, hanggang Setyembre 30 ng fiscal year 2026, umabot sa $1.99 trilyon ang piskal na depisit ng federal government ng US, tumaas ng 12% taon-sa-taon, pinakamalaki mula 2021 at ikaapat na taon sa mataas na antas, habang ang netong gastos sa interes ay tumaas ng $81.4 bilyon taon-sa-taon, umabot sa rekord na $1.05 trilyon, naging kabilang sa tatlong pinakamalaking gastos ng pamahalaan.

Kasabay nito, ang malalaking financing ng mga technology giant ay nakikipag-kompetensya rin sa sovereign bonds para sa pandaigdigang pondo. Sinabi ni Brian Coulton:

Sa gitna ng AI investment boom, ang malalaking cloud technology companies ay nagsimulang magsagawa ng malalaking financing upang suportahan ang pagtatayo ng data centers at IT infrastructure, kaya nagkakaroon ng kompetisyon para sa pondo sa debt market laban sa sovereign bonds.

Inaasahan ng Goldman Sachs na ang limang pinakamalalaking cloud service providers—Google, Amazon, Meta, Microsoft, at Oracle—ay magpapalabas ng bonds na nagkakahalaga ng humigit-kumulang $250 bilyon sa 2026, at tataas pa sa $400 bilyon sa 2027. Tinukoy ni Brian Coulton:

Sa tumataas na investment demand ngunit hindi kasabay na pagtaas ng savings, nagdudulot ito ng pataas na pressure sa real interest rates ng Amerika at maging sa buong mundo.

Naniniwala si Federico Barriga-Salazar, West European Sovereign Ratings Head at Senior Director ng Fitch Ratings, na ang pagtaas ng financing cost ay nagdadala ng pressure sa lahat ng developed markets, lalo na sa mga bansang may mataas na utang at malaking volume ng bonds na magmature sa malapit na panahon, gaya ng France, United States, at United Kingdom.

Kamailan lang ay nagbabala si IMF Managing Director Kristalina Georgieva na ang mga developed economies ngayon ang “pinakamalalang nagkakasala” sa isyu ng utang. Sa patuloy na pagtaas ng bayad sa interes ng utang, lalo pang nasusupil ang fiscal space ng mga bansa, kaya limitado rin ang kakayahan nilang magbigay ng suporta sa gastusin sa pamumuhay ng mamamayan.

Ang kakayahang protektahan ng isang bansa ang piskal nito laban sa mga shock ay malaki ang nakasalalay sa average remaining maturity ng stock ng utang. Tinukoy ni Federico Barriga-Salazar na ang average remaining maturity ng government debt ng UK ay 13.4 taon, samantalang 8.2 taon naman sa France, ibig sabihin, ang pagtaas ng bond yields ay unti-unting babatay sa kabuuang fiscal interest burden.

Gayunpaman, kanya ring binigyang-diin na ang short-term debt ng France na magdudue ay 15.9% ng GDP, kaya kung lalala ang kondisyon sa market financing, magdudulot ito ng short-term liquidity shock sa France fiscal position.

Sa harap ng pangamba ng ilan na muling sumiklab ang European debt crisis dahil sa pagkabahala sa French bond market, nagbigay si Federico Barriga-Salazar ng mas maingat na pagtataya. Binigyang-diin niya na naitatag na sa Europe ang multiple institutional firewall, kabilang ang European Stability Mechanism (ESM), Banking Union, at mga support tools ng European Central Bank na pangunahing layunin ay pigilan ang pagkalat ng risk overflow tungo sa sistematikong krisis.

Malinaw na tinukoy ni Ed Parker, Global Head of Sovereign at Supranational Research ng Fitch Ratings, ang mga pangunahing signal na magpapababa sa sovereign rating: Kung kaya bang mapaliit ang malaking piskal na depisit, patuloy bang tataas ang ratio ng gastos sa interes sa kita, at kaya bang mapanatili o pababain ang ratio ng utang ng pamahalaan sa GDP.

Binalaan niya:

Kung magpapatuloy ang paglala ng mga indikatibong ito at hindi makapaglahad ng maasahang medium-term fiscal adjustment na plano ang pamahalaan, magdudulot ito ng pressure na pababain ang sovereign rating.

Ayon sa ulat ng Fitch, ang median yield ng 10-year government bonds ng sampung pinakamalaking developed economies ay 161 basis points na mas mataas kaysa sa average interest rate ng outstanding debt, na lalong nagpapahirap magpababa o magpatatag ng antas ng utang.

Ipinunto ni Ed Parker na bagaman mahaba-haba ang maturity ng government bonds, kaya kailangan pa ng ilang panahon bago tuluyang makaapekto ang pagtaas ng yields sa average effective interest rate ng natitirang utang, nagbibigay pa rin ito ng adjustment window para sa pamahalaan. Ngunit binigyang-diin din niya:

Kung mabilis na tumaas ang debt/GDP ratio at wala rin namang maasahang fiscal solution at hindi rin kayang ipatupad ang mga polisiya, tataas ang panganib sa sustainable ng pampublikong utang.

Halimbawa sa France, ayon sa kalkulasyon ng Fitch, para mapanatiling matatag ang debt burden, kailangang bumaba ang pangunahing piskal na depisit mula sa inaasahang 2.9% ngayong taon pababa sa 0.4% ng GDP; at kung tataas pa ang aktuwal na financing cost sa kasalukuyang market yield, kailangan ng karagdagang piskal adjustment na katumbas ng 3.1% ng GDP.

Sabi ni Ed Parker, para sa US at France, “kung lalo pang lalala ang pampublikong piskal, parehong magiging sensitibo sa pagbagsak ng rating.”