Ipinapakita ng kasaysayan na ang isang beses na pagtaas ng interes ay hindi sapat upang wakasan ang bull market; ang isang kumpletong panahon ng pagrereseta ang siyang tunay na banta.

Habang tumitindi ang inaasahan ng pagtaas ng interes ng Federal Reserve, hindi naging dahilan ito upang maging bearish ang mga strategist ng Wall Street sa US stocks. Ayon kina Morgan Stanley, JPMorgan, at Goldman Sachs, ang kasalukuyang merkado ay naipresyo na ang pag-shift ng polisiya, at ang kita ng mga kumpanya pati na rin ang paglago ng ekonomiya ang nananatiling pangunahing suporta ng stock market. Ang isang beses na pagtaas ng interes ay maaaring hindi magbago sa mid-term na direksyon ng kasalukuyang rally.

Sa kasalukuyan, inaasahan ng merkado na ang tsansa ng Federal Reserve na magtaas ng interes ngayong linggo ay tumaas na sa 87%, at kung mangyayari ito, ito ang magiging unang rate hike sa nakalipas na tatlong taon. Samantala, ang S&P 500 Index ay wala pang 2% ang layo mula sa all-time high nito, at malakas pa rin ang kita ng mga kumpanya. Kumpara sa mismong pagtaas ng interes, mas pinagtutuunan ng pansin ng mga strategist kung ang pagtitibay ng monetary policy ay lalo pang magpapababa sa aktibidad ng ekonomiya at corporate earnings.

Ipinapakita rin ng kasaysayan na ang sunod-sunod na pagtaas ng interes at recession ay mas madalas maging sanhi ng bear market kaysa sa kaka-isang policy adjustment. Ayon sa pagsusuri ng Bloomberg, simula noong 1945, nakaranas na ng 12 bear markets ang S&P 500 Index na mahigit 20% ang bagsak, at 4 na matitinding pullback na may pagbaba sa pagitan ng 18%-20%. Anim dito ay nangyari pagkatapos ng cycle ng pagtaas ng interes na direktang nagdulot ng recession, samantalang dalawa naman ay hindi dulot ng rate hike cycle o recession.

Ang kasalukuyang short-term pressure ay pangunahing nagmumula sa inflation at interest rate. Patuloy na tumataas ang presyo ng langis na higit $100 kada bariles, at ang 10-year US Treasury yield ay halos umabot ng 5%, dahilan upang muling mag-alala ang merkado tungkol sa inflation. Simula nang mag-all time high ang US stocks noong kalagitnaan ng Agosto, patuloy itong nayanig, kung saan ang Nasdaq 100 Index futures ay bumaba ng 1.6% nitong Lunes.

Pananaw ng Wall Street: Kita, Yields at Presyo ng Langis ang Tatlong Pangunahing Linya

Ayon kay Ben Snider, chief US equity strategist ng Goldman Sachs, naipresyo na ng merkado ang higit sa tatlong rate hikes sa susunod na taon, ngunit nananatiling matibay ang corporate earnings at mga balance sheet. Kaya, ang epekto ng policy shift mismo sa stock market ay maaaring limitado lamang.

Itinutok naman ni Michael Wilson, strategist ng Morgan Stanley, ang pansin sa US Treasury yields. Kung mas malaki kaysa inaasahan ang epekto ng inflation, maaaring makakita ng mga 10% technical pullback ang US stocks. Lalo na kung ang presyo ng langis ay nananatiling higit $100/barel sa gitna ng patuloy na tensyon sa Middle East, ang karagdagang pagtaas ng long-end yields ay maaaring magdala ng dagdag na pressure sa mga high-valuation stocks.

Gayunpaman, ayon kay Wilson, kailangang suriin ang dahilan ng pagtaas ng yields. Kung ang pagtaas ng 10-year US Treasury yield ay sumasalamin sa mas malakas na nominal economic growth at hindi sa nawawalang kontrol sa inflation, may espasyo pang kayanin ng stock market. Sa ganitong sitwasyon, maaari pa ring magsilbing inflation hedge ang mga stocks.

Itinuturing naman ng JPMorgan strategy team na ang presyo ng langis ay mahalagang variable sa merkado sa ngayon. Ang patuloy na pagtaas ng oil prices ay maaaring magpataas pa ng inflation expectations at magpaliit ng stock valuations; kung humupa naman ang pressure sa presyo ng langis, magiging mas madali para sa merkado na kayanin ang epekto ng rate hikes.

Ipinaalala naman ni Mislav Matejka, head of equity strategy ng JPMorgan, na Setyembre ay talaga namang buwan kung kailan mahina ang performance ng US stocks, at maaaring palalain pa ng seasonality ang recent volatility. Ngunit sa mas mahaba-habang panahon, ang kakayahan ng merkado na mapanatili ang lakas ay nakadepende pa rin sa performance ng ekonomiya at kita, hindi sa iisang policy event.