Habang nababawasan ang papel ng mga bono bilang pantimbang sa portfolio, lumilipat ang mga mamumuhunan sa mga kalakal at pisikal na ari-arian upang labanan ang implasyon.

⑴ Ang mga Amerikanong mamumuhunan na dating umaasa sa mga bond upang pansamantalang protektahan ang merkado ng stock mula sa pagbagsak ay ngayon ay tumututok sa mga pangunahing produkto, imprastraktura, pribadong kredito, at iba pang mga klase ng asset na sensitibo sa implasyon upang harapin ang patuloy na panganib ng implasyon. Pangunahing dahilan nito ay ang epektibong papel ng mga bond bilang ballast ng portfolio ay unti-unting humihina dahil sa iba't ibang salik.⑵ Ang patuloy na mataas na implasyon, malawakang panghihiram ng gobyerno, tumataas na kawalang-katiyakan sa polisiya, at madalas na sabayang pagbagsak ng stocks at bonds ay sama-samang nagpapahina sa hedge function ng fixed income. Bagaman ang implasyon ng mga consumer sa US ay bumaba na sa halos 3.5%, maaaring muling tumaas ang presyon sa presyo dahil sa tumitinding tensyon sa pagitan ng US at Iran na maaaring magdulot ng pagtaas sa presyo ng langis.⑶ Kamakailan, may ilang institusyon na bumaba ang fixed income allocation sa 60/40 portfolio mula 40% patungong 31%, at sa unang pagkakataon sa 15 taon ay nagdagdag ng 6% commodities allocation. Ang dahilan ay hindi na sapat ang bonds bilang proteksyon sa pagbaba ng stock market, kaya ngayon ay papalitan ang passive strategy ng CLO, MBS at high-yield bonds bilang aktibong pagpapalawak ng pinagkukunan ng kita.⑷ Kapag ang implasyon ay patuloy na mas mataas sa mga 2.7%, karaniwan ay nagiging positibo ang correlation ng stocks at bonds, ibig sabihin ay sabay ang galaw ng dalawa kaya humihina ang diversification effect; tanging sa panahon ng economic recession nananatiling effective ang US bond bilang safe haven, ngunit ang bonds na lampas sa limang taon ang maturity ay bantad sa masyadong maraming panganib at walang sapat na suporta.⑸ Sa ganitong kalagayan, ang reverse globalization, supply chain constraints, at pagtaas ng gastusin sa depensa ay muling binabago ang investment logic. Mas mahalaga na ngayon ang epekto ng fiscal policy kaysa monetary policy. Ilang institusyon ang gumagabay sa kliyente na lumipat mula sa fixed income sa developed markets patungo sa portfolio na binubuo ng commodities, gold, real estate, at infrastructure bilang hedge laban sa implasyon, at ang pisikal na assets ang nagiging huling destinasyon ng kapital.